(Miss) Elli en Bosse

Het is deze dagen best druk bij ons: buurman Erik is naar een bruiloft, en wij passen op Elli. Dat betekent dus dringen voor een plaatsje op de bank. Bij tijd en wijle chaotische wandelingen wanneer ik met 4 honden op pad ben en er bij Björnvålsfallet gasten buiten blijken te zijn, die tot gróte verontwaardiging van Elli ook nog eens een hond bij zich hebben. Waar Ronja zich dan vervolgens uitdrukkelijk en met veel lawaai bij aansluit. Goed dat er snoepzakjes bestaan die dan voor afleiding (moeten) zorgen…

Miss Elli, zoals ik haar vaak noem, probeert me regelmatig in te stralen dat ze op schoot wil,

maar dat lukt lang niet altijd…

Behalve voor Miss Elli, zorgen we ook voor Bosse, die bij Erik huis en erf van muizen vrij moet houden. Hij heeft alleen erg snel in de gaten gekregen waar momenteel aanzienlijk meer te beleven valt dan bij zijn eigen huis, dus hij liep vanochtend lekker achter mij aan, om Richard in de tuin te gaan helpen:

Na een kritische keuring van ons regenwater, tijd voor de jacht:

Aangezien het vanmiddag nog mooier weer was dan vanochtend, 

hebben we Bosse lekker laten jagen, en zijn met de honden een wandeling gaan maken bij Edeby. Picknicktafel ontdekt, dus volgende keer koffie mee!

Ons dagelijks (eekhoorntjes-)brood

Het is herfst, en dat levert weer prachtige plaatjes op. Deze gisterochtend, toen ik op de slaapkamer nietsvermoedend de gordijnen opentrok:

De afgelopen anderhalve maand was het eindelijk niet meer zo heet. Sterker nog: een paar dagen geleden wees de buitenthermometer -4, om zeven uur 's ochtends. Zon, dat wel, maar alle bíjna rijpe physalis was per direkt bevroren… Ik was al dagelijks aan het rapen, om te proberen ze in de vensterbank te laten na-rijpen, en voor een deel is dat ook wel gelukt gelukkig.

Die lagere temperaturen brengen ook meteen weer zin en inspiratie voor kook- en bakacties. Dat het eerste brood van dit seizoen op de bakplaat tot een bladvorm rees was puur toeval, maar ik vond toch dit toeval een handje te moeten helpen met een kerfje hier en daar.

Na de eerste dagen met regenbuien was er in de bossen een ware explosie van paddestoelen. Nu begrijpen we voor de volle 100% waar de uitdrukking 'ze schieten als paddestoelen uit de grond' vandaan komt. Het was voor ons alleen maar een kwestie van: je gaat naar buiten en haalt een mand paddestoelen op. Zelfs achterin ons eigen bosje stond het eekhoorntjesbrood, en na iedere wandeling met de honden kwamen we met nog meer thuis:

Andere jaren sneden we ze in stukjes en gingen ze de koekenpan in, om zoveel mogelijk vocht eruit te bakken, een deel op te eten, en de rest vervolgens in te vriezen. Maar dit was teveel, twee keer in de week paddestoelen eten is wel genoeg, vinden we, dus we hebben ons een paddestoelendroger aangeschaft, waar vijf lagen tegelijk in kunnen.

Na een halve dag zijn ze droog. Hoeven we ze vandewinter alleen nog maar in soep en saus te verkruimelen. 

Zeven jaar geleden, toen we net naar Zweden waren verhuisd, was het ook zo'n warme zomer, en waren er ook zo vreselijk veel 'eekhoornbroodjes'. Tijdens het snijden heb ik daar een theorie over ontwikkeld: elke herfst komen er Italianen naar Zweden om eekhoorntjesbrood te kopen omdat er in Toscane niet genoeg meer gevonden wordt om aan de vraag te voldoen. Zou het zo zijn, dat het klimaat hier tijdens die twee zomers op dat van Toscane leek? Voor de paddestoelen helemaal prima (behalve dan de cantharellen, daar vond ik er een keer zes van, en later nog eens twee), voor mij te warm...