Met de temperatuur buiten is niks mis, maar de rést van het weer...
Een graad of vijf, wat nachtvorst, soms een dagje mist, en de dagen worden langer en langer, maar die wínd… En régen... Iemand had een Noor gesproken, die bij hoog en bij laag beweerde, dat hier de winter in maart gaat komen, met sneeuw en strenge vorst. Want in Noorwegen hébben ze al winter. En vanmorgen bij de ochtendkoffie zag ik, dat de weerkundigen ons voor aanstaande dinsdag 20 centimeter sneeuw beloofden. Dat is nu net, na de lunch, alweer herroepen: het blijft droog, bewolkt, en winderig. We zullen wel zien.
Twee weken geleden, toen jullie daar in het verre Nederland met storm Ciara te kampen hadden, zijn hier in ons stukje bos twee enorme bomen omgewaaid. Op die manier hoeven we niet uit te dunnen, het bos levert zijn brandhout gewoon zelf. Toch wachten we nog maar even met een telefoontje naar onze bosbouwer uit het dorp, want het blijft maar waaien. En zolang het waait is het niet verantwoord om in het bos met dingen te gaan lopen slepen.
Vorig weekend woei storm Dennis over Zweden. Aanvankelijk dacht ik, dat we daar bij ons weinig van merkten, totdat buurman Erik aan het eind van de zondagmiddag bij ons langskwam om te vragen of wij mogelijkheid hadden het electriciteitsbedrijf te bellen, want er was een reusachtige spar over de weg naar Fallet gewaaid, óp de electriciteitsleiding natuurlijk. Hij was zelf onderweg daarheen met brandhout uit eigen schuur, want de nieuwe gasten op Fallet had ten eerste al niet tot aan het huis kunnen rijden vanwege die boom, maar hadden dus ook geen stroom. En dus geen warmte, geen licht, en geen water. Het brandhout dáár bleek niet op tijd te zijn aangevuld. Gelukkig was het er nog een beetje warm, want de vorige gasten hadden de verwarmingen aan laten staan. En die boom kon nog maar nét zijn omgewaaid, want ik had er na de lunch nog gelopen met de honden.
De gasten die er die ochtend waren vertrokken, hadden ándere problemen gehad, hoorde ik dinsdagmiddag toen mijn buurjongetje voor de wekelijkse muziekles kwam. Die waren namelijk bij buren Stig en Kristine komen aanwandelen, met de mededeling dat ze de bult niet af konden omdat er drie bomen over de weg lagen. Op dat moment stond Stig ergens met een lekke band, dus buurman Martin werd gebeld, en die trok er met de motorzaag op uit om de weg weer vrij te maken voor de gaande en de komende man. Ja, zo gaat dat, als je woont zoals wij wonen: het snelste los je de problemen samen met de buren op!
Ondertussen ging bellen bij ons vandaan niet, smssen wel, maar het electriciteitsbedrijf had na een paar uur nog niet teruggebeld, dus de gasten hebben zich beholpen met houtkachel en waxinelichtjes. Ze zaten er niet echt mee, en op maandagochtend werd eindelijk ook die boom opgeruimd.
Inmiddels zijn we weer een week verder, en hebben we wéér flinke stormvlagen. Terwijl Erik hier een uurtje op de koffie was, viel de electriciteit uit. We hadden het er net over. Smsje naar een buur die lager woont: -Hebben jullie stroom? - Nee, wij ook niet, mogen we bij jullie water halen als het lang duurt? - Natuurlijk mag dat.
Het duurde niet zo lang, en na een paar keer aan/uit/aan, bleef de lamp boven de tafel gewoon branden. Blijkbaar een belangrijke leiding, dat het zo snel gefikst was, want het hele dorp bleek zonder stroom gezeten te hebben. En niemand die zich daar druk om maakt.
Even nadat Erik weer opgestapt was kregen we een foto van hem: - Die moet nog maar net omgevallen zijn, want die auto kwam nog maar pas langs! Geen leiding geraakt, gelukkig.
Ik denk dat ik nog maar heel even wacht met honden uitlaten...
Vorig weekend woei storm Dennis over Zweden. Aanvankelijk dacht ik, dat we daar bij ons weinig van merkten, totdat buurman Erik aan het eind van de zondagmiddag bij ons langskwam om te vragen of wij mogelijkheid hadden het electriciteitsbedrijf te bellen, want er was een reusachtige spar over de weg naar Fallet gewaaid, óp de electriciteitsleiding natuurlijk. Hij was zelf onderweg daarheen met brandhout uit eigen schuur, want de nieuwe gasten op Fallet had ten eerste al niet tot aan het huis kunnen rijden vanwege die boom, maar hadden dus ook geen stroom. En dus geen warmte, geen licht, en geen water. Het brandhout dáár bleek niet op tijd te zijn aangevuld. Gelukkig was het er nog een beetje warm, want de vorige gasten hadden de verwarmingen aan laten staan. En die boom kon nog maar nét zijn omgewaaid, want ik had er na de lunch nog gelopen met de honden.
De gasten die er die ochtend waren vertrokken, hadden ándere problemen gehad, hoorde ik dinsdagmiddag toen mijn buurjongetje voor de wekelijkse muziekles kwam. Die waren namelijk bij buren Stig en Kristine komen aanwandelen, met de mededeling dat ze de bult niet af konden omdat er drie bomen over de weg lagen. Op dat moment stond Stig ergens met een lekke band, dus buurman Martin werd gebeld, en die trok er met de motorzaag op uit om de weg weer vrij te maken voor de gaande en de komende man. Ja, zo gaat dat, als je woont zoals wij wonen: het snelste los je de problemen samen met de buren op!
Ondertussen ging bellen bij ons vandaan niet, smssen wel, maar het electriciteitsbedrijf had na een paar uur nog niet teruggebeld, dus de gasten hebben zich beholpen met houtkachel en waxinelichtjes. Ze zaten er niet echt mee, en op maandagochtend werd eindelijk ook die boom opgeruimd.
Inmiddels zijn we weer een week verder, en hebben we wéér flinke stormvlagen. Terwijl Erik hier een uurtje op de koffie was, viel de electriciteit uit. We hadden het er net over. Smsje naar een buur die lager woont: -Hebben jullie stroom? - Nee, wij ook niet, mogen we bij jullie water halen als het lang duurt? - Natuurlijk mag dat.
Het duurde niet zo lang, en na een paar keer aan/uit/aan, bleef de lamp boven de tafel gewoon branden. Blijkbaar een belangrijke leiding, dat het zo snel gefikst was, want het hele dorp bleek zonder stroom gezeten te hebben. En niemand die zich daar druk om maakt.
Even nadat Erik weer opgestapt was kregen we een foto van hem: - Die moet nog maar net omgevallen zijn, want die auto kwam nog maar pas langs! Geen leiding geraakt, gelukkig.
Ik denk dat ik nog maar heel even wacht met honden uitlaten...
