10 duidelijke tekenen van lente

Al een dag of tien is het overwegend zonnig, en droog. Nauwelijks wind, alleen een paar graden nachtvorst. Met de honden op weg naar een wandeling elders, bespraken Richard en ik de duidelijkste tekenen van lente:

- Een haast explosieve groei van het aantal Nederlandse auto's op de weg.

- De eerste motorrijder

- Zelfs een oldtimer aan het toeren, nog afgezien van een aantal oude Amerikaanse auto's.

- Alle meertjes weer helemaal helder en zonder ijs, en dat betekent ook: ganzen, eenden, zwanen, én een jagende Ronja. Goed vasthouden dus!

- De winterbanden zijn weer voor zomerbanden verwisseld,

nu hoeven ze alleen nog maar de schuur in...

- Richard heeft 'opruimdagen' gehad op de golfbaan. Voor koffie, koekjes, en worst met een broodje werd gezorgd, terwijl de klussers aan de gang gingen. Richard's groep heeft de door wilde zwijnen (niet onaanzienlijke) veroorzaakte schade aan de baan lopen herstellen. Inmiddels is de baan zelfs open voor leden, dus vandaag tussen repetitie en concert zag hij zijn kans schoon.

- Van de in het najaar gepootte knoflook komt er al heel wat op, zakken pootaarde staan voorlopig standaard op het boodschappenlijstje.

- Vanmiddag onze gäststuga even flink gelucht en er een aantal tuinmeubels gebruiksklaar gemaakt. Ook maar meteen in gebruik genomen, toen het me op de vlonder bij de keuken te warm werd in de zon.

- Dit onder het wakend ook van ons driekoppig monster, wat zich ook in het enigszins krap bemeten schaduwgebied ophield. Want groen blad zit er nog niet aan bomen en struiken… Katjes al wel, en dus zijn er ook volop insekten. Heb in de gauwigheid vijf verschillende soorten vlinders geteld.

- Behalve helemaal achter in de tuin is er nauwelijks sneeuw meer over, bovendien is de grond er niet meer bevroren, zodat ik voorzichtig wat slalompaaltjes heb 'uitgetrokken' die een tijdje terug onder een daklawine waren bedolven. Ik had ze natuurlijk van 't najaar moeten opruimen, maar het zaakje zat 'opeens' muurvast gevroren, dus is de hele winter blijven staan.

Twee paaltjes moesten gelijmd worden, maar de eerste training hebben we weer kunnen doen in de tuin. Weet er trouwens iemand hoe je componentenlijm van je vingers krijgt, of moet dat gewoon slijten? 

Experimentele muziek?

Gistermiddag was het weer zover: het wekelijkse bezoekje van ons achtjarige buurjongetje. Sinds alle sneeuw en ijs van de weg weg is, (behalve vanochtend dan, want ook hier is het gewoon april)

 komt hij lekker op de fiets, rugzak op de rug met alles erin wat van pas zou kunnen komen. Sinds Kerst, toen hij voor het eerst een piano van dichtbij zag, en ik hem beloofde dat hij wel af en toe mocht komen om er wat meer over te leren, is hij heel trouw bijna elke week langs geweest. 

Pianoles kun je het niet noemen, want ze hebben geen piano, ook geen keyboard, maar desondanks vliegt de tijd voorbij. We hebben wat liedjes geleerd op zwarte toetsen, we hebben de nummers van de vingers geleerd, we hebben het over hele en halve en kwartnoten gehad, over hoog en laag, hard en zacht, en we hebben ook al een keer de bovenkant van de piano opengemaakt om te kijken hoe het mechaniek werkt. Hij weet nu alles over hamertjes, en dempers, en over het effect van lange of korte, dikke of dunnen snaren, en waarom niet overal alle dempertjes er hetzelfde uitzien.

Vorige week hebben we de piano weer opengemaakt, nu ook de onderkant, want we zouden kijken hoe de pedalen werken. Dat zijn er al drie, plus een extra, later ingebouwd studie'pedaal' wat met een hendel onder het toetsenbord werkt. Bovendien heeft mijn piano een zogenaamde 'damp chaser': een vochtigheidsmeter die ofwel een verdampingssysteem aanstuurt, ofwel een soort 'verwarmingsstang' die de piano van binnen droog stookt tot de ideale vochtigheidsgraad. Als je vader timmerman is, is zoiets natuurlijk waanzinnig interessant!

Uiteindelijk waren we bezig met klankeffecten: met de vingers aan de snaren tokkelen, voorzichtig aantikken met een houten respectievelijk metalen lepel. En hadden we het over begrippen als 'clusters', waar je bijvoorbeeld met je hele hand alle toetsen daaronder indrukt. We hebben 'wolkjes' getekend, en ons afgevraagd hoe je die op de piano moet laten klinken. We hebben alle dempers of alleen een paar dempers van de snaren getild en in de piano geroepen, kortom, we hebben ons uitstekend geamuseerd! De opdracht voor volgende week: verdeel alle toetsen van de piano in groepen, geef elke groep een kleur, en verzin een muziekstuk waarin je gewone noten gebruikt, samen met de kleuren. Liefst ook nog aangeven of je op zwarte of witte toetsen speelt. Ik ben reuze benieuwd waar hij mee aankomt, volgende week, het zal voor ons allebei een verrassing zijn...

Officieel kun je het geen pianoles noemen. En ik weet ook, dat zijn ouders zich dat niet kunnen veroorloven. Soms komt er voldoende geld binnen in een maand. Soms niet. Dus daar hebben we het niet over. Maar gisteren kwam hij met een doos eitjes: 

ze hebben 15 kippen, en deze tijd van het jaar leggen ze zóveel eieren, dat ze ze onmogelijk allemaal kunnen opeten. Hij ging ze elke dag zelf rapen. Buurvrouw Kristina koopt soms een doos, vertelde hij, voor 45 kronen. Maar ik kreeg ze gratis, glunderde hij, vanwege de muziek. Zodoende hebben we vandaag de lekkerste spiegeleieren gegeten die er bestaan!

Niets aan de hand

Er lijkt helemaal niets aan de hand te zijn met mijn blog, dus ik schrijf weer even een stukje.

De lente is mooi op tijd, dit jaar: precies op 20 maart begon een periode met véél zon. 

Een paar dagen met 14 graden hebben we gehad, dan schiet het lekker op met dooien. 

Ben alweer een paar keer lekker in de tuin bezig geweest, nieuwe kweekbakken in elkaar gezet vandaag, en de hoesjes opgezocht voor eroverheen, zodat de grond nog wat sneller opwarmt. Afrikaantjes en kamille en zo zijn voorgezaaid en in de vensterbanken gepropt, en onze Ree Charles is, net als zijn moeder en zijn kleine zusje, een paar dagen achter elkaar flink afgeblaft door onze weer regelmatig buiten bivakkerende honden. Een paar dagen geleden zag ik ze nog voorzichtig een keer de tuin doorkruisen, maar ze bleven een stuk verder van het huis. Dat vind ik wel prima, want anders lopen ze straks alle aardbeiplanten plat...

Richard heeft de eerste ballen geslagen op de golfbaan, en gisteren hebben we een mooi aantal wandelingen ontdekt. 

Richting golfbaan is namelijk een skihut, en als daar 's winters loipes getrokken worden, moet je daar 's zomers dus kunnen lopen. Zo in het bos was nog niet alles even goed begaanbaar, met overgebleven sneeuw-en-ijs-plekken, maar we kunnen er straks ons hart ophalen. Bovendien bleek er een meertje te zijn, mét strand, én ijsjesverkoop. Want als je geen ijsjes verkoopt, laat je er toch geen reclamevlaggen slingeren?

De overgang naar de zomertijd hebben we het afgelopen weekend probleemloos gemaakt. Zelf was ik er erg blij mee, want ik werd al wekenlang érg vroeg wakker, tegelijk met de vogels, om een uur of vijf. Misschien gaan ze hier in Zweden uiteindelijk toch die zomertijd afschaffen, niet eerder dan 2021, heb ik begrepen. Het is ook wel behoorlijke onzin, zeker als je in de buurt van de poolcirkel woont, hoe wil je daar nog een uurtje langer van het mooie weer genieten na je werkdag? Het enige nadeel van het afschaffen van de zomertijd, voor zover ik het kan bedenken, zijn de knotjes. Die komen en masse tevoorschijn om een uur of acht 's avonds. Dat wordt dan al om zeven uur, dat is niet zo fijn…