Het is weer zover: bessenplukkers...
Vanmiddag reden we met de honden op de achterbank de weg af naar beneden, om bij vrienden in Molkom langs te gaan (en een wandeling te maken natuurlijk), en zagen op de parkeerplaats naast de brievenbussen bij de buren een busje staan. Dan beginnen er belletjes te rinkelen - het huis van de buren ligt wat van de weg af, dus klussers rijden altijd door. En ja hoor, op de helling naast de weg zes, zeven heel erg buitenlandse mensen met emmers en grote zakken aan het bosbessen plukken. Onze buurman stond midden op de weg met één van hen te praten, dus we stopten even "om te groeten".
Hij stond duidelijk te balen: "ze beroepen zich op het allemansrecht, en ik wil ze uitleggen dat dat ook inhoudt dat je niet ergens gaat plukken waarvandaan je huizen kan zien, maar niemand van hen spreekt Engels. We willen zelf graag plukken, en dan zijn er twee heel oude dames in het dorp die het bos niet meer indurven, die we hier willen laten plukken." Onze honden gingen gelukkig onrust stoken door te blaffen, en ik zei tegen Richard dat hij foto's van het busje en de mensen moest gaan maken, terwijl ik deed alsof ik telefoneerde. Het leek te helpen, want de een na de ander kwam naar beneden, en ik probeerde nog English? Deutsch? Francais? Nederlands? (Later bedacht ik nog dat ik met Rich erbij ook nog voor de vorm Pools, Tsjechisch en Russisch had kunnen proberen. Gelukkig hoefde dat niet meer, de buurman stond inmiddels het bedrijf van het busje te bellen en de plukkers legden ondertussen hun spullen in de aanhanger.
Het was hetzelfde bedrijf als vorig jaar zei hij, en volgens het bedrijf zouden ze tegen de plukkers zeggen dat ze niet in de buurt van huizen en brievenbussen mogen plukken. Maar zeg nu zelf: je wordt met een busje vol mensen de Zweedse (uitgestrekte) bossen ingestuurd in een droge zomer. Bossen met vele vierkante kilometers bosbessenstruiken, en je moet voor een grijpstuiver per kilo bessen gaan plukken. Dan kom je opeens langs een prachtig veld, direkt naast de weg, mét parkeerplaats, en de mensen lijken niet huis te zijn. Wat doe je dan?
Eigenlijk heb ik erg met ze te doen, want ze slapen in de autootjes, of kamperen ernaast, plukken zich kromme ruggen als ze niet worden weggestuurd, en wat houden ze aan geld over als ze ook nog hun eigen eten moeten kopen? (Er blijkt zelfs een boek over geschreven te zijn: Het Zweden van de bosbessen - een reis tussen bessenplukkers, gebroken beloftes en toekomstdromen.) Maar door hun manier van plukken, niet bes voor bes met de hand, maar met een bakje met tanden
wat eigenlijk voor lingon (vossebessen) is bedoeld, waarvan de struiken veel robuuster zijn, beschadigen ze de struiken, en omdat ze zo snel mogelijk zoveel mogelijk willen plukken, vertrappen ze een hoop. Naar, maar waar. En de gewoonte om een gebied compleet kaal te plukken maakt ze niet bepaald populair, die bessenplukkers...
Geen opmerkingen:
Een reactie posten