Asso weet van geen ophouden, als het om spelen en raggen en druk doen gaat. Onbesuisd is hij ook nog eens, dus deze kleine brokkenpiloot heeft het nodige boven op zich gekregen in zijn 6-jarige leventje: alles van gordijnrails tot plantenpotten. Het afgelopen jaar loopt hij nogal al eens wat stijfjes, of komt hinkelend de tuin uit na weer eens veel te lang achter ballen en ringen aangerend te zijn. Of spechten. Of de kat van de buren. Om maar wat te noemen...
Dus ik was heel blij om te zien dat er in de hondensporthal een cursus hondenmassage en -stretching gegeven zou worden. Een hele zaterdag waren we daar. Aanvankelijk leek hij helemaal geen spieren op zijn ruggetje te hebben, maar alleen maar botjes...
maar naarmate de ochtend vorderde veranderden de 'botjes' toch geleidelijk aan in spiertjes. Een bepaald gedeelte van zijn ruggetje leek pijn te doen, dus daar kan ik de komende tijd voorzichtig mee aan de gang. Nog twee andere honden thuis om op te oefenen, maar Asso heeft het wel het hardst nodig, geloof ik.
Dus ik was heel blij om te zien dat er in de hondensporthal een cursus hondenmassage en -stretching gegeven zou worden. Een hele zaterdag waren we daar. Aanvankelijk leek hij helemaal geen spieren op zijn ruggetje te hebben, maar alleen maar botjes...
maar naarmate de ochtend vorderde veranderden de 'botjes' toch geleidelijk aan in spiertjes. Een bepaald gedeelte van zijn ruggetje leek pijn te doen, dus daar kan ik de komende tijd voorzichtig mee aan de gang. Nog twee andere honden thuis om op te oefenen, maar Asso heeft het wel het hardst nodig, geloof ik.
Na de lunch was het tijd voor stretching. Dat ging prima. Niks mis mee!
Die avond hadden we een heerlijk ontspannen hondje op de bank liggen. Hij hoefde niet eens meer te raggen!
Onze Ronja Roversdochter is gisteren weer gewassen en geknipt. Toch weer een stuk korter dan de bedoeling was, maar haar vacht vervilt onmiddelijk, als je niet dagelijks borstelt. En aangezien ik de afgelopen twee weken niet zoveel energie had, had ik dat in die periode maar een paar keer globaal gedaan...
Zodat we madam maar lekker onder een sjaal of dekentje leggen om bij te komen van de schrik. Gelukkig is het geen -20 meer, zoals begin van de week... Ze springt trouwens de wandelingen toch 5 x heen en weer, zonder maar een moment te bibberen, dus ze lijdt er niet heel erg onder. Behalve dat ze een berehonger heeft. Een appeltje delen met het baasje helpt in ieder geval tegen de lékkere trek!
Daarna lekker slapen bij Gaia op de bank, in afwachting van het aangroeien van de vacht:
Ondertussen hebben we besloten dat we haar toch wel elke 3 maanden naar de hondentrimster doen. Al hoefde ze niet zo kort geschoren te worden als 5 maanden geleden, mijn pogingen om het zelf met schaar en borstel een beetje bij te houden zijn overduidelijk mislukt. Je heet Ronja Roversdochter of niet... Dan wil je er toch niet als een juffershondje uitzien?
Geen opmerkingen:
Een reactie posten