Gistermiddag was het weer zover: het wekelijkse bezoekje van ons achtjarige buurjongetje. Sinds alle sneeuw en ijs van de weg weg is, (behalve vanochtend dan, want ook hier is het gewoon april)
komt hij lekker op de fiets, rugzak op de rug met alles erin wat van pas zou kunnen komen. Sinds Kerst, toen hij voor het eerst een piano van dichtbij zag, en ik hem beloofde dat hij wel af en toe mocht komen om er wat meer over te leren, is hij heel trouw bijna elke week langs geweest.
Pianoles kun je het niet noemen, want ze hebben geen piano, ook geen keyboard, maar desondanks vliegt de tijd voorbij. We hebben wat liedjes geleerd op zwarte toetsen, we hebben de nummers van de vingers geleerd, we hebben het over hele en halve en kwartnoten gehad, over hoog en laag, hard en zacht, en we hebben ook al een keer de bovenkant van de piano opengemaakt om te kijken hoe het mechaniek werkt. Hij weet nu alles over hamertjes, en dempers, en over het effect van lange of korte, dikke of dunnen snaren, en waarom niet overal alle dempertjes er hetzelfde uitzien.
Vorige week hebben we de piano weer opengemaakt, nu ook de onderkant, want we zouden kijken hoe de pedalen werken. Dat zijn er al drie, plus een extra, later ingebouwd studie'pedaal' wat met een hendel onder het toetsenbord werkt. Bovendien heeft mijn piano een zogenaamde 'damp chaser': een vochtigheidsmeter die ofwel een verdampingssysteem aanstuurt, ofwel een soort 'verwarmingsstang' die de piano van binnen droog stookt tot de ideale vochtigheidsgraad. Als je vader timmerman is, is zoiets natuurlijk waanzinnig interessant!
Uiteindelijk waren we bezig met klankeffecten: met de vingers aan de snaren tokkelen, voorzichtig aantikken met een houten respectievelijk metalen lepel. En hadden we het over begrippen als 'clusters', waar je bijvoorbeeld met je hele hand alle toetsen daaronder indrukt. We hebben 'wolkjes' getekend, en ons afgevraagd hoe je die op de piano moet laten klinken. We hebben alle dempers of alleen een paar dempers van de snaren getild en in de piano geroepen, kortom, we hebben ons uitstekend geamuseerd! De opdracht voor volgende week: verdeel alle toetsen van de piano in groepen, geef elke groep een kleur, en verzin een muziekstuk waarin je gewone noten gebruikt, samen met de kleuren. Liefst ook nog aangeven of je op zwarte of witte toetsen speelt. Ik ben reuze benieuwd waar hij mee aankomt, volgende week, het zal voor ons allebei een verrassing zijn...
Officieel kun je het geen pianoles noemen. En ik weet ook, dat zijn ouders zich dat niet kunnen veroorloven. Soms komt er voldoende geld binnen in een maand. Soms niet. Dus daar hebben we het niet over. Maar gisteren kwam hij met een doos eitjes:
ze hebben 15 kippen, en deze tijd van het jaar leggen ze zóveel eieren, dat ze ze onmogelijk allemaal kunnen opeten. Hij ging ze elke dag zelf rapen. Buurvrouw Kristina koopt soms een doos, vertelde hij, voor 45 kronen. Maar ik kreeg ze gratis, glunderde hij, vanwege de muziek. Zodoende hebben we vandaag de lekkerste spiegeleieren gegeten die er bestaan!
Geen opmerkingen:
Een reactie posten