Richard was de eerste die ze zag, toen hij met de auto de bult naar huis op kwam rijden: een ree met twéé kalfjes! Ónze ree, vermoedelijk, want die hadden we al twee dagen niet meer gezien, op het veldje.
Een paar dagen eerder zag ik op een avond een korte strijd tussen reebok en hinde, waarbij de reebok werd weggejaagd. Nu veronderstellen we, dat dat het jong van vorig jaar was, en dat het voor de hinde tijd werd om te bevallen, zodat zoonlief op eigen benen moest gaan staan, en plompverloren de wijde wereld werd ingestuurd.
Vanochtend was het mijn beurt, toen ik om een uur of zeven de ochtendronde liep met de honden. Vanuit mijn ooghoeken zag ik iets bewegen, en op nog geen 15 meter bij ons vandaan stond een reekalfje heerlijk te drinken! Nummer twee was uiteraard onzichtbaar, maar die zal zeker niet ver daarvandaan verstopt hebben gelegen. Ze hadden absoluut niet de neiging om op de vlucht te slaan, moederlief zal onze geur wel kennen na zoveel tijd...
En de honden? Die liepen aan de lijn en hadden niks in de gaten! Gaia sukkelde achter me aan, die is nooit zo fit als ze loops is, Ronja liep heel geconcentreerd te spoorzoeken op het pad, en Asso had net een schitterende denneappel gescoord...
Nu maar hopen dat de bosbouwers een beetje uitkijken waar ze rijden, want die zijn sinds gisterochtend alle mogelijke afval van de houtkap van vorig jaar aan het ophalen. Daarna moeten er gaten gegraven worden voor de nieuwe aanplant. 'k Had graag gezien dat ze dat een paar weken eerder hadden gedaan!
Geen opmerkingen:
Een reactie posten