Gisteravond zat ik op de bank met een boek over Vikingpatronen als kabels in breiwerk ( vakidiotie?) op schoot,
een hond naast me op de grond die mijn sloffen bewaakte,
hond 2 en 3 over elkaar en mij heen gedrapeerd,
het motregende buiten, en ik kréég me toch plotselinge een onbedáárlijke zin in gevulde speculaas...!
De door één van onze talrijke gasten uit Nederland meegebrachte beschuiten en hagelslag waren allang op, en het laatste stukje van de door Eva gedoneerde jonge komijnekaas van het internationale eet-evenement uit Jönköping was al in mijn maag verdwenen. Ik klaagde mijn nood bij mijn schoonmoeder, die me naar Sinterklaas verwees. Maar dat duurt nog bijna drie maanden!!
Nu is de vulling hier in Zweden wel aan te schaffen, en met een beetje geluk staat er ergens nog een vergeten potje speculaaskruiden - ik moet toch binnenkort de voorraadkast opruimen, dus wie weet hoef ik niet zo lang te wachten en kan ik het zelf gaan bakken. Uiteindelijk, toen de beide hondendames een stukje waren opgeschoven, kon ik even van de bank af, en werd het warme chocolademelk met een 'boterham gestampte muisjes'. Dát was er nog wel, gelukkig, want ik had nog een hele stapel boeken te gaan...
Geen opmerkingen:
Een reactie posten