Over kwakkelen...

Kwakkelen is een raar woord... En toch voel je meteen aan wat ermee bedoeld wordt: 'het' is 'het' allemaal net niet. Zoiets als het woordje 'glamp', wat niet eens bestond totdat het kleinzoontje van Simon Carmiggelt het bedacht. 

Nu hebben we niet eens een kwakkelwinter of kwakkelweer, integendeel: we hebben al sinds half november sneeuw, terwijl de temperaturen niet overdreven/onnodig laag zijn. Misschien een beetje weinig zon, als we dan toch persé ergens over willen klagen. 

Maar mijn verhouding met laptop en printer kwakkelt. Toen de vorige het begaven kwamen er een chromebook en een cloudprinter in huis. Niet duur nee, maar ik vind het rotdingen. Ik kan bijvoorbeeld geen foto's uit mijn gmail downloaden en vervolgens in de blog zetten. Of in facebook. Als ik foto's uit de mobiel erin wil zetten wordt er automatisch een back-up gemaakt van álle foto's i.p.v. die drie die ik nodig heb. Dat duurt een eeuwigheid, en vervolgens moet ik duizend keer klikken om ze terug te vinden en ergens bij te voegen. Bijvoegen moet dan via gmail, mijn andere emailadres bij msn snapt het niet. De printer is ook zo nieuw en modern, dat er voor zover Richard zich kan herinneren geen kabeltje bij zit. Dus vanaf de oude computer van mijn vader heb ik sowieso al nooit kunnen printen... Ach, ik ben gewoon te ouderwets, heb geen IT-knobbel. Eerder een IT-deuk...

Zopas bijvoorbeeld: ik wilde de pdf van de hondenmassagecursus uitprinten. Dat ik bij elke nieuwe printopdracht opnieuw mijn account moet toevoegen, wachtwoord intoetsen, printer opnieuw aanzetten en printopdracht herhalen, daar ben ik nu al wel aan gewend. Maar na 1 pagina gaf de printer aan dat de inktpatronen, die ik zondag had verwisseld, leeg waren. Inktpatronen eruit en terug erin, weer de hele ceremonie, 6 blaadjes printen, loopt het papier vast, papier eruit, printer weigert verder te printen. Dus weer de hele ceremonie, meerdere keren zelfs, printer blijft aangeven dat er geen papier inzit. 

 Goed, nog drie kansen krijgt het ding. Daarna staan de printer en ik op voet van oorlog: als die kansen niet gebruikt worden gaat de printer het raam uit. Ik zal wel eerst het raam openzetten, geen zorgen, ik heb geen zin in glasscherven...

Zo, dat waren laptop en printer. 

Nu ik, want ook ik lijk te kwakkelen: heb twee jaar geleden een irritant kuchje overgehouden aan een aantal weken ziek zijn met heel erg hoesten. De laatste maanden drukt het op de borst, heb ik soms hartkloppingen, en duidelijk minder energie dan een jaar geleden, dus een week of wat geleden belde ik, voor het eerst sinds we in Zweden wonen (nu al ruim 7 jaar!) de huisarts. Die wilde me meteen dezelfde middag nog hebben voor een ECG, bloed prikken, en urine inleveren. Daar kwam in ieder geval niets urgents uit. Ik kreeg een inhalator: misschien is het astma, en deze inhalator is preventief tegen ontstekingen. Twee keer per dag puffen, en over twee maanden terug naar de huisarts. Is het dan over, is het puffen daarna alleen nodig als het nodig is, als ik het zo mag zeggen. Nu na 10 dagen lijk ik inderdaad iets minder te kuchen. 

Vóór het volgende doktersbezoek moet ik nog een paar keer naar het ziekenhuis in Karlstad: voor röntgenfoto's van de longen. En voor een echo van het hart. Tot die tijd houd ik me (voor mijn doen althans) gedeisd. Alle zooi in huis uitzoeken en opruimen, die we deze twee jaar op de torp alweer hebben weten te verzamelen. En binnenkort met Richard heerlijk een paar dagen naar Marina in Praag!