Een paar dagen nadat ik in Gräsmark was, hadden we een heuse herfststorm, die vanuit Noorwegen onze kant op kwam waaien. Veel schade in Noorwegen, hier wat omgevallen bomen, (dus) een paar uur stroomuitval, én een lekkere plens regen. Inmiddels had Richard twee regentonnen aangeschaft, en provisorisch geplaatst: eentje op de vlonder bij het keukenraam, en eentje bij de houtschuur. Twee keer 220 liter water op voorraad, wat een luxe op de torp!
Na een paar koelere dagen zijn de temperaturen deze week weer naar de 30 graden gestegen, dus die tonnen zijn alweer leeg, maar wat een hoop gesleep heeft dat gescheeld met de warmte! De afgelopen 10 dagen zowat geen drup regen meer gehad, en voor de komende 10 dagen zit het er waarschijnlijk ook niet in. Eén ding is wel duidelijk: de seizoenen kloppen niet meer, want er zijn nu al bosbessen, terwijl de frambozen nog niet eens groen zijn, en cantharellen heb ik vandeweek ook al gevonden… Maar dankzij al het watergeven en de warmte gaat het goed in de moestuin.
De laatste 'normale' aardappels hebben we gisteren opgegeten, die hebben al die tijd in de aardkelder gelegen - en we hadden er zo krankzinning veel, dat we er enorm van uitgedeeld hebben. Vandaar dat we dit jaar een experiment doen: ik heb drie soorten biologische aardappels gepoot, die in vroeger tijden in Zweden veel geteeld werden, toen alles nog veel kleinschaliger was. De opbrengst zal wel een stuk lager zijn, maar we zijn erg benieuwd naar de smaak. Voor alle zekerheid toch maar wat van de overgehouden amandines in potten gezet, omdat ik het aardbeienveldje wilde uitbreiden, en na het succes van de boerenkool wat meer koolsoorten wilde proberen. Maar we lijken alsnog massa's aardappels te krijgen: blijkbaar heb ik vorige herfst aardig wat aardappels gemist met de oogst, want er komen steeds meer planten tevoorschijn tussen de aardbeien, en gezellig naast de kolen.
Laten we maar zeggen dat de stamppot bijna kant en klaar uit de tuin komt, dit jaar… Nu nog even afwachten of de kolen de herfst halen: er is weer een reeëntweeling geboren, en moederlief stond al twee keer met ze bij ons in de tuin. Vooralsnog op veilige afstand, maar toch… We gaan maar vast sparen voor het bijvoeren komende winter, want ik heb tegelijkertijd nog een derde reekalfje gespot, die door de tuin van buurman Christian liep te stuiteren… Ik heb geen idee waar de moeder uithing, maar babylief was duidelijk gezond en vrolijk!
Geen opmerkingen:
Een reactie posten