Na het afscheid van alle nieuwe vrienden hebben we allemaal even een paar dagen nodig gehad om bij te komen…
We trainen weer verder in het zogenaamde 'formatie-wandelen', Yuri is vandaag in Jönköping voor een herexamen, Marina reist via Eva terug naar Kopenhagen, en we proberen de schamele oogst uit de moestuin van rupsenvraat te redden.
Wat dat laatste betreft, is het verschil tussen afval en oogst een beetje schrijnend, ondanks al het water geven:
Hadden we 100 jaar eerder geleefd, hadden we nu al geweten dat we een hongerwinter tegemoet gingen… De graanoogst in Zweden is overigens ook maar 70% van wat het moet zijn. Gelukkig bestaat er nu zoiets als import. En winkels. Maar we zijn er wel met onze neus opgedrukt hoe kwetsbaar de mens eigenlijk is, hoe afhankelijk van weer en natuur.
En over weer en natuur gesproken: op de dag dat de Waalwijkers naar huis vertrokken, heeft het enorm gestormd. Zo enorm, dat er achter in ons bosje drie bomen tegelijkertijd omgingen. Boom nummer vier hangt nog op half zeven, die kunnen we beter ook maar laten kappen binnenkort. Nu is het zaak om hulp te vinden om die bomen in sleepbare brokken te zagen, en uit het bos te slepen. Ons stookhout voor volgend jaar kwam ons dit keer spontaan tegemoet…
Dat de Waalwijkers niet een dag later vertrokken, zoals het oorspronkelijke plan was, bleek uiteindelijk heel goed te zijn:
Ik telde zaterdagochtend 8 omgevallen bomen op de weg naar Björnvålsfallet, en een afgebroken electriciteitskabel. Dat zou aardig wat vertraging hebben opgeleverd. En tot de nacht van zondag op maandag was er in Fallet geen stroom. Dus ook geen water.
Wanneer we het dan toch over water hebben: het heeft de afgelopen week een paar keer flink geregend. Onze regentonnem lopen over. Onze bron nog lang niet, dat gaat nog wel even duren. In ieder geval hoeven we niet meer met gieters water te slepen voor de moestuin. 'Douchen' doen we nu met en emmer regenwater en een maatkannetje, drinkwater om te koken, handen te wassen en tanden te poetsen mogen we overal halen waar we erom vragen. Zelfs in de keuken beneden neemt de druk op het water nu af, maar we hébben nog steeds water.
Vanochtend zag ik, dat er in onze provincie weer buiten gegrilld mag worden: de waarschuwing voor bosbranden is in het grootste deel van Zweden nu opgeheven. Van alle grote branden is nu alleen nog die bij Ljusdal over. De voormalige bosbrandgebieden zijn vooralsnog verboden terrein voor wie er niet woont of werkt, maar het lijkt er nu toch op, dat we langzaam, heel langzeem, weer 'terug naar normaal' gaan!
Geen opmerkingen:
Een reactie posten