Het is sinds een paar dagen een heel stuk lichter buiten, want het heeft gesneeuwd. Sindsdien heeft het ook wel weer gedooid en geregend en geijzeld, maar het is nog steeds lekker wit. Zoals gewoonlijk kwamen zowel de sneeuwschuiver als de wagen met grit en gruis vrijwel direkt, zodat het spoorzoekseizoen weer van start is gegaan.
Vanmorgen was het gelijk bingo: op de ochtendwandeling richting Fallet een wolvenspoor, ook die kant op. En, toen ik héél goed keek, een veel ouder spoor, zelfde maat, ónze kant op. Dat verklaart misschien waarom Asso gistermiddag, toen ik dezelfde route liep, tot drie keer toe plat op zijn buik ging liggen en weigerde om ook maar één poot te verzetten. Toen was ik genoodzaakt om rechtsomkeerd te maken, en een andere wandeling te maken - geen hond die tijd nam om te plassen of te poepen. Het zou maar zo kunnen dat die wolf al ergens (dicht) in de buurt was.
Maar dat er de afgelopen dag een eland door onze tuin heeft lopen struinen was toch wel een verrassing:
Richard zag de sporen het eerst, maar was er niet helemaal zeker van, zouden het ontdooiende en daarmee groter wordende sporen van een ree kunnen zijn? Nou, mooi niet, en ik báál dat ik Mr/Mrs Eland niet zelf heb gezien - ik kan me voorstellen dat die heeft geslapen in de beschutting van onze drie omgevallen bomen, die nog niet opgeruimd zijn. Zó dicht bij het huis! Hoe ver is het tot het frambozenlandje en onze bosrand? Vanaf de voordeur gerekend niet meer dan 50-70 meter...
Hier nog even met mijn wandelschoenen, maatje 39. Dat je zo'n enorm beest niet hoort, dat is toch verbazingwekkend, want wat wij mensen al niet voor herrie produceren als we door het bos lopen… Zou het aan de schoenen liggen, dat we zo lomp (lijken te) zijn in onze bewegingen?
Inmiddels heeft heeft, terwijl ik dit schreef, weer wat gesneeuwd, dus morgen is van dit alles vermoedelijk geen spoor meer te bekennen… Maar er komen wel weer nieuwe. Nu eerst een beker houtgestookte warme chocolademelk. Omdat de kachel al brandde had ik niet zo'n zin om óók nog het fornuis aan te maken - ja, ik weet het, we hebben ook de electrische kookplaatjes, maar ik had geen haast, en nu is gebleken dat de melk in een pannetje op de kachel ook wel warm wordt. Uiteindelijk. Warm genoeg, tenminste...
Geen opmerkingen:
Een reactie posten