Zowel de vegaanse als de opruim- uitdaging van februari hebben we met glans en glorie doorstaan. Sterker nog, we gaan er nog steeds mee door. De berg 'troep' die buiten ligt (om naar de stort gereden te worden) wordt steeds groter, maar het wachten is op het verdwijnen van alle sneeuw-prut om te voorkomen dat de auto er straks van binnen net zo uitziet als van buiten:
Ondertussen hebben mijn nichtje uit Zutphen en haar man wind, weer en wegen getrotseerd voor een korte vakantie. Kort gezegd: een uitgebreide versie van het foto's ophalen, waar ik onlangs over schreef! Er was dus weer enige aanvoer van typisch nederlandse produkten,
alsmede van nasikruiden, sambal badjak, kroepoek, seroendeng en atjar tjampoer. Zweden mag dan ooit een grootmacht geweest zijn, ze hebben nooit een Indonesische stukje geschiedenis gehad, dus meer dan ketjap manis en sambal oelek is er in de verre omtrek niet te vinden.
Richard had alle folders van de streek uit de la geplukt voor ze, maar het zomerseizoen is hier nog lang niet begonnen. Gelukkig was er gistermiddag een concert in het theater, en hadden ze de auto vol met boeken, puzzelboeken én handwerkspullen: mijn nichtje staat vaak met één van haar zussen, die een webwinkel (http://www.poppendroom.nl/) heeft, op handwerkbeurzen, en daar moet het nodige voor voorbereid worden. Tot mijn grote tevredenheid gaat straks o.a. een doos met alle laatste overbleven brei-en haaknaalden uit mijn gewezen wolwinkel met hun mee terug naar Nederland, die zetten ze 'gewoon op de kraam'.
De honden vinden het bezoek wel supergezellig: van wandelen komt niet zo veel, want Winter heeft een flink tegenoffensief opgezet met regelmatig grote hoeveelheden sneeuw in korte tijd. 's Ochtends even lekker in de tuin achter speelgoed aanjagen moet bovendien zelfs voorbereid worden, want onze reeën worden met de dag brutaler. Vandaag moest Richard eerst nadrukkelijk op ze af lopen totdat ze zich in de bosrand terugtrokken, voordat we de honden de tuin in durfden laten: gaan Ronja en Asso er eenmaal achteraan, hebben we een probleem…
Maar met voor elk een mergpijpje mee naar Björnvålsfallet, waar Ada en Casper logeren, zijn we er toch wel van verzekerd dat ze zich moe knagen. De honden dan.
Wij koken en eten samen, ofwel daar, ofwel hier, en dat levert wat 'het vegaanse' betreft de nodige improvisatie en compromissen op. Of zal ik het domweg uitzonderingen noemen? Soms gaat het prima. Stamppot boerenkool uit eigen tuin bijvoorbeeld, met voor hun hollandse rookworst en voor ons een vegaanse filet. Een groente-bonen-schotel met pasta en hummus: ook geen probleem. Voor vis maken we uitzonderingen deze week, dus dat werd al zalm uit de oven, garnalenbroodjes voorafgaand aan het concert, en gisteren lokaal gerookte zweedse zalmforel. En ja, ik moet eerlijk bekennen dat er gisteren lamsvlees de slowcooker inging. Maar dat is een verhaal apart, dat komt nog.
Geen opmerkingen:
Een reactie posten