Begin september, het wordt al aardig herfstig buiten. Veel regen deze zomer, een paar dagen tegen de 30 graden, maar verder heerlijk weer. We hebben de hele zomer kunnen douchen, de wasmachine kunnen draaien, en na een augustusmaand met heel veel regen is het water in onze bron nu al weer aan het stijgen.
We zijn er erg blij mee, want de natuur heeft vorige zomer toch een flinke klap gekregen. Onze seringenbomen zagen er dit voorjaar maar droevig uit. Ze bloeiden wel, maar niet met de overtuiging die we van ze kenden. Dus ze mochten hun bloemtrossen houden, ik heb zelfs geen vaas gevuld: alle nectar mocht naar de bijen, wat mij betreft.
Deze lelies hebben daarentegen overdadig gebloeid, ze duiken op steeds meer plaatsen op, schijnen een specialiteit van deze omgeving te zijn.
Vanwege mijn nog steeds op-en-neer gaande spierklachten heb ik besloten niet langer op een grote moestuin in te zetten, dus er gingen wat overgebleven aardappels in grote plantenpotten op het terras, en natuurlijk heb ik volop klein spul gezaaid in de verhoogde plantenbakken. Radijsjesmix onder andere, niet alleen een mix wat kleur en vorm betreft, maar zeker ook in smaak.
Bosbessen en frambozen hebben we nauwelijks gezien, er lijkt veel te zijn 'overleden', hier in de buurt. Ronja vond natuurlijk af en toe wat, op een wandeling, maar wat er stond was niet echt een uitnodiging om op pad te gaan met een grote rugzak en lege doosjes. Gelukkig had, dankzij al het gezeul met emmers water (dank aan Yuri en Richard!) vorige zomer, een heel groot deel van de aardbeienplantjes in de tuin wél overleefd. En gelukkig waren we ook meestal Ronja en Gaia te slim af, met gaas en zo, zodat we heerlijk aardbeien hebben kunnen eten. Zelfs ijs gemaakt:
-aardbeien half laten bevriezen
-bananen in plakjes invriezen
-dan in de keukenmachine samen met
-(haver-)yoghurt
-vanillepoeder
-geraspte kokos
Je reinste softijs werd het, heerlijk!
De resten gingen terug de vriezer in, daar hadden we later iemand een gat mee in het hoofd kunnen gooien, zo hard als dat werd. Maar eenmaal half ontdooit nog net zo lekker...
Bij het optrekken van wat knoflook uit de bakken had ik me al een paar keer afgevraagd wat dat toch voor kuiltjes waren in de grond. Het róók in ieder geval níet naar kat, al zien we de buurkatten met enige regelmaat in onze tuin jagen. Inmiddels is dat vraagstuk ook opgelost:
Er zijn er wel meer die het naar hun zin hebben met regen!
Geen opmerkingen:
Een reactie posten