maandag 5 december 2016

Sinterklaas...?? Dat is waar ook!

Het duurde vandaag een hele tijd voordat ik tot de ontdekking kwam dat het vandaag pakjesavond is. In Nederland. Niet in Zweden, vandaar. Bovendien was ik de hele dag alleen thuis met de honden, en er komt ook de rest van de dag niemand thuis: gisteren hebben de honden en ik Richard naar het station gebracht, want hij ging een weekje naar Nederland om zijn moeder op te zoeken. 

Zodoende was vandaag een dag voor de huishoudelijke klusjes, en omdat het buiten een supersaaie grijze dag was besloot ik de doos met Kerstversiering te inspecteren. Dus nu is de boom versierd, de krans hangt aan de voordeur, en voor de rest ben je eigenlijk snel klaar met een klein huis - amper plaats om kaarsen neer te zetten. Daarna lekker het houtfornuis aan voor de behaaglijkheid, en straks met de honden op de bank met een stapel boeken en een muziekje.


De chocoladeletter die ik vanuit Nederland meekreeg heb ik lekker helemaal alleen opgegeten!


vrijdag 2 december 2016

Het Kunstenaarshuis.

Het Kunstenaarshuis, dat is niet ons huis, want ons huis wordt nog steeds Dahlmans genoemd. Het Kunstenaarshuis heeft zijn bijnaam pas recentelijk gekregen, en dat is als volgt gegaan:


 Schuin aan de overkant van "onze" leemweg ligt een huis wat wel Het Deense Huis genoemd wordt: de eigenaar woont een aantal Zweedse mijlen hiervandaan, wil het eigenlijk verkopen, maar omdat de Denen die er belangstelling voor hadden bekend stonden als lieden die op elke ree schieten die ze maar tegenkomen, vroeg de eigenaar zo'n belachelijk hoge prijs, dat de koop niet doorging. Een huurder woonde er ooit, met zijn vriendin. Iets verder de helling op staat bovenstaande torp, en daar ging hij vaak zitten schilderen. Vandaar de naam. Toen de relatie met zijn vriendin stuk liep, trok hij er tijdelijk helemaal in (ze heeft hem volgens zeggen letterlijk het huis uit gezet, en al zijn spullen achter hem aan naar buiten gegooid). Hij tapte een electrisch leidinkje af vóór het meterkastje, wat uiteraard vrij snel ontdekt werd door de meteropnemers die in die tijd zelf nog kwamen meten. Uiteindelijk zijn beiden met de noorderzon vertrokken, en worden zowel het Deense als het Kunstenaarshuis schromelijk verwaarloosd.


Nu er gisteren wat sneeuw was gevallen, én vandaag de zon prachtig scheen, zijn Richard en ik er een kijkje gaan nemen. Met een oude oven als opstapje en door de ene overgebleven buitendeur (hoe verdwijnt zo'n halve deur eigenlijk?) kwamen we in het mini-halletje, waar nog een oude jas aan een spijker hing. In de keuken lage kastjes. Geen water. Geen afvoer. In het kamertje ernaast alleen een bed en een stoel.

     

Oorspronkelijk werd het huisje Larsstugan genoemd, het huisje van Lars. Daar woonden Lars en Mari Förnell, nadat het ergens in de 19e eeuw was gebouwd. Er moet een houtschuurtje gestaan hebben ook, en er was een buitentoilet, maar daar is niets meer van over. Gekookt en gestookt werd er in die jaren op open vuur. Het fornuisje wat er nu roestig mooi staat te wezen was indertijd heel modern...

      

Lars en Mari waren de ouders van Johan en Aron, die er na het overlijden van hun ouders bleven wonen. Aron was schoenmaker, zijn broer Johan marskramer. Johan sneed houten lepels, die hij verkocht als één van zijn waren. 

Hoe we dat allemaal weten? Onze lieve Alma Dahlmans heeft met de plaatselijk volkskundige vereniging alle bebouwing in de streek in kaart proberen te brengen. Plus alle informatie die in die tijd (jaren 80 van de vorige eeuw) toegankelijk was. Het resultaat is verzameld in een map met stencils, die ons overhandigd werd toen we onze torp kochten. Want die map hoort bij de torp. Gelukkig maar, want wat daar allemaal instaat! 





dinsdag 29 november 2016

Wasdag voor het gebit...

Richard snurkt, en niet zo zuinig ook. 
Neusdruppels helpen niet, die helpen alleen tegen een verstopte neus. Een dikker/dunner/voorgevormd/ongevormd/syntetisch of wat-voor-kussen-dan-ook helpt ook niet. Van die gave pleisters die je over de neusrug heen moet plakken evenmin. Een spray voor in de keel helpt even, maar smaakt zó smerig, en is na een aantal uren uitgewerkt. Bovendien kun je dan niet even een slokje water nemen, want dan is het metéén uitgewerkt. 

Op een andere kamer slapen helpt in zoverre, dat hij niet steeds door mij in zijn zij of rug gepord wordt, en dat ik ook beter slaap. Maar dan moeten er wel twee deuren tussen zijn die allebei dicht zijn. Ja, ik slaap wel licht, dat klopt, maar toch... 

De oplossing zit hem in een soort plastic bitje, wat eigenlijk tegen tandenknarsen in je slaap bedoeld is. Het werd hem met weinig overtuiging als laatste optie aangereikt door de apotheker in Molkom, die er zelf duidelijk totáál geen vertrouwen in had. Je legt dat bitje even in heel heet water, en wanneer het dan een beetje afgekoeld is bijt je het in de juiste vorm. Nu alleen niet in slaap vallen terwijl je nog muziek aan het luisteren bent, want dan vergeet je dat bitje dus... Maar het werkt, en bijkomend voordeel is ook nog eens dat Richard 's ochtends geen pijn in tanden en kiezen meer heeft.

Dat bitje moet natuurlijk wel schoon gehouden worden, dus onlangs lag het midden op de keukentafel. Richard vond dat het weer eens "wasdag voor het gebit" was, en had het daar even neergelegd, om vervolgens even iets anders te gaan doen - en het bitje te vergeten. 

Prompt kwam bij mij de herinnering boven aan de maaltijden bij mijn opa en oma: Oma (bijgenaamd oma "Goede Reis" omdat ze dat altijd door het trappenhuis naar beneden riep wanneer ze ons uitzwaaide) had een kunstgebit. Een bijna compleet kunstgebit, want 8 zwangerschappen plus de jaren in het Jappenkamp tijdens WO2 hebben wel wat van haar geëist. Dat kunstgebit zat helemaal niet lekker, dus tijdens de maaltijden legde oma dat op een schoteltje naast haar bord, waar het de tafelgenoten blij aangrijnsde, tot grote hilariteit van ons kleinkinderen natuurlijk! En het eten? Het eten werd geprakt, ouderwets vlees, aardappelen en groente, met veel jus gaat dat heel goed, en brood werd is de koffie of de melk gesopt. Bovendien, zei ze heel tevreden: ze had nog een páár eigen kiezen over, dus het ging eigenlijk prima zo!

woensdag 23 november 2016

Standing Rock

Bildresultat för standing rock


Bildresultat för standing rock

Bildresultat för standing rock

Bildresultat för standing rock

Wanneer je zelf net enigszins ervaren hebt hoe belangrijk water is, hoe belangrijk zuivere lucht en stilte is, dan komt het contrast wel hard aan. 

Wat moet ik schrijven?

maandag 21 november 2016

Lekker (en) ouderwets...

Nu we de afgelopen week zo enorm veel regen hebben gekregen, hoeven we ons drinkwater gelukkig niet meer elders te tappen... Die 15-liter-containers zijn best zwaar en onhandig! Water voor kofiie, thee, en om te koken komt weer gewoon uit de kraan. We kunnen zelfs weer af en toe gewoon onder de douche, in plaats van onder de broeskop van de tuingieter, en gisteren hebben we eindelijk de wasmachine durven gebruiken.


Toch blijven we voorzichtig, en halen de emmertjes water om het toilet mee door te spoelen nog steeds uit de put achter in de tuin. Dat water is zó helder, dat we telkens wanneer we gaan koken, twee enorme pannen putwater op het fornuis zetten. Daarmee doen we later de afwas, en omdat we nu toch nog maar met ons tweeën zijn, doen we meteen maar even een handwasje - waarvan we het sop natuurlijk weer gebruiken om het toilet meer door te spoelen...


Lekker ouderwets dus, en lekker zuinig, want de boiler staat dus ook uit... Toch zijn we blij dat het nu wat makkelijker gaat: hoewel Zweden nog minstens 100 mm regen nodig heeft voor de watersituatie weer normaal is, is in onze bron het waterniveau alweer met een halve meter gestegen. Nog 3 meter te gaan...


Ondertussen is lekker ouderwets ook nog eens ouderwets lekker, want een halve mand houtjes is niet alleen voldoende voor (af)waswater, maar tegelijkertijd ook voor een pot thee, een grote pan gele erwtensoep met vlees én een paar broden.



De temperatuur in kamer en keuken gaat ondertussen met een graad of vijf omhoog, zolang het buiten tenminste niet steendik vriest.Daar sta je dan, half november, in je t-shirtje en op blote voeten...

dinsdag 15 november 2016

Zo blij: eindelijk regen!!!

Alle mooie sneeuw is in één nacht verdwenen, dankzij het feit dat het gistermiddag is gaan gieten en is blijven gieten! Maar zelden zijn we zó blij geweest met regen! Nu kan onze waterbron zich tenminste weer een beetje vullen. Door al het zuinig aan doen met water was de druk alweer zover opgelopen, dat ik gisteren even heerlijk kon douchen. Richard doucht af en toe op het werk, dat scheelt weer een paar liter... De afgelopen 24 uur is er 25mm regen gevallen, als je het dooiwater van de sneeuw mee mag rekenen. Voor de rest van de week wordt er nog veel meer voorspeld, dus wie weet kunnen we komend weekend ook de wasmachine weer gebruiken...


De enige die er niks aan vindt is Gaia: Gaia heeft een vreselijke hekel aan regen. Bovendien is ze loops, en tot overmaat van ramp vond ik het ook nog nodig haar nagels te knippen... Gelukkig zat er een baasje te relaxen op de bank!

maandag 14 november 2016

Tweede Vaderdag?

Ieder jaar is het voor ons weer even lastig: in Zweden zijn vaderdag en moederdag op heel andere dagen dan in Nederland...


Zoals Kerstavond bestaat hier ook Paasavond, en zoals 2e Kerstdag bestaat hier ook gewoon 2e Paasdag. 2e Pinksterdag bestaat daarentegen weer niet in Zweden, maar in ruil daarvoor hebben we Midsommar gekregen. En natuurlijk ook Midzomeravond daaraan voorafgaand. Alle supermarkten hebben dan speciale openingstijden, dus

"om voor eens en voor al duidelijkheid te krijgen over het belang van vaderdag" werd vorige week deze hilarische post gepubliceerd op facebook:

Vergeet nu niet onze vaders, dit weekend.
Hier zijn alle dagen: 

12/11
Opwarming voor vaderdag

13/11
Vaderdag-avond

14/11
1e vaderdag

15/11
2e vaderdag

We hebben zojuist dan toch maar 2e vaderdag gevierd, met de rest van de vaderdagswijn van gisteren, bij een heerlijk stukje zalm uit de oven, met pasta die warempel niet plakte, en gestoofde rode kool die maar zelden zo goed lukt. Je moet het spelletje toch een beetje meespelen...