Een 12 voor het soloprogramma, meer kun je niet verlangen...
En dan nog een 10 voor de kamermuziek, samen met Nanna...
En ja, je idool zal maar een afstudeerconcert hebben, en je moeder moet op tijd weg van haar werk om je van school te halen, en dan zit je op de fiets en dan hoop je dat je het haalt, en dan haal je het ook nog! Dan ga je na afloop natuurlijk op de foto! En daarna de koekjes eten die Nanna gebakken had...
Dan was het ook nog eens heel spannend of oma Milu, die een dag eerder al zou komen, op tijd zou zijn... Want in plaats van op de luchthaven, kwam oma in het ziekenhuis terecht, op maandagochtend. Hartritmeproblemen, die iedereen helemaal vergeten was omdat de laatste keer al een jaar geleden was. Het kwam met dat ritme al snel goed, maar oma mocht die dag niet vliegen. Zodat ik in de trein voortdurend met oma zat te smssen om een vlucht te vinden die dinsdag nog op tijd zou aankomen. Ook dat kwam goed: om 14 uur dinsdagmiddag op Kastrup, om 16.15 het concert.
Na afloop een minireceptie in de kantine van het conservatorium, met prosecco, cider of fris uit plastic bekertjes, de door Nanna gebakken koekjes, en chips. En dan lekker sushi eten - het klopt wel, dat Kopenhagen heel wat te bieden heeft op culinair gebied:
We bestelden een schotel voor 3-4 personen, plus nog een kleinere omdat we met ons zessen waren, om bijna tot onze ontzetting te merken dat er nóg een schaal gebracht werd, toen bovenstaande bijna leeg waren. Zodat Eva die avond nog een grote portie voor Christoffer mee naar huis kon nemen.
De volgende ochtend zouden Yuri en ik een flink stuk samenreizen naar huis. Maar we kregen een sms dat er een storing was op het Zweedse spoor, dat we naar de luchthaven moesten voor de trein of vervangend vervoer naar Malmö, om daar alsnog op de juiste trein te stappen. Eenmaal op de luchthaven was die trein inmiddels ook uitgevallen, en stonden we keurig in de rij (gelukkig met een lekker zonnetje) voor de bussen naar Malmö. Die ook niet reden. Een half uur later werd de hele meute weer teruggestuurd naar de luchthaven, omdat er opeens wel weer een trein tot aan Malmö zou rijden. Ondertussen viel vanaf Malmö de ene trein na de andere uit, zodat we in daar uiteindelijk allebei compleet nieuwe treinbiljetten kregen. We kwámen thuis, maar het werd véél chocola en een dik boek later...
En Marina? Die studeert gewoon verder: zondag naar Oslo voor een paar repetitiedagen en een concert met haar pianotrio.
Geen opmerkingen:
Een reactie posten