Een hele echte centimeter sneeuw kregen we een paar dagen geleden. Hoewel de zon al heel erg laag staat, schijnt hij toch elke dag nog een paar uur op de torp, dankzij het feit dat het bos van buurman Christian nu gekapt is. In het voorbijgaan maakte buurman Erik onderstaande foto. Mooi toch?
Aangezien het later op de dag zou gaan regenen (waarschuwing voor gladheid natuurlijk), vertrokken we gisterochtend om 8 uur met alle honden voor een stevige wandeling waar ze lekker los konden. En los gíngen ze:
In de loop van de dag kwam de zandauto langs, een teken dat de weerwaarschuwingen serieus te nemen waren. En inderdaad regende het al, toen ik met Ronja in de auto koers zette naar de hondensporthal bij Karlstad voor de derde groepsles agility. De temperatuur liep tijdens de rit al snel op naar 6 graden boven nul, dus ik verwachtte niet veel sneeuw meer te zien bij thuiskomst.
Waar ik helemaal niet naar had gekeken was de windvoorspelling, en in Karlstad waaide het behoorlijk, zodat het ventilatierooster in de hal flink aan het klepperen was. Arme Ronja was daar vandezomer heel erg bang voor geworden, zodat we een flinke periode niet hebben getraind. Nu hoopte ik dat Ronja door alle afleiding (7 honden en in totaal 10 mensen in de hal, dus veel beweging en gedruis) weer een beetje lol in de agility zou krijgen, en inderdaad zette ze vorige week in de loop van de les weer lekker vaart. Gisteren ging het dus jammer genoeg helemaal mis. Dat rooster zou op korte termijn gerepareerd worden, maar blijkbaar niet op zó korte termijn... Aan de andere kant kun je bij eventuele wedstrijden ook niet verwachten dat het lekker stil is - nog een lange weg te gaan dus. Een héle lange weg. Om te beginnen volgende week maar eens gehaktballetjes meenemen, wie weet helpt dat. Gisteren verzette ze vrijwel geen poot, in ieder geval... Ik baalde zó ontzettend!
Kwart voor acht was de cursus klaar, tien minuten later was de weg naar huis in beide richtingen geblokkeerd door een ongeluk: auto versus eland loopt bij hoge snelheid nooit goed af. Er waren nog geen zwaailichten, en ik werd nerveus: in de loop van de avond zouden de temperaturen weer gaan dalen tot het vriespunt, en ik moest nog de bult naar de torp op - met ijzel heb je ook aan winterbanden niets. Dus ik besloot om te draaien, terug naar Karlstad te rijden, en dan via Molkom naar de torp, waar Asso en Gaia onderhand ook uitgelaten moesten worden. Strómende regen, maar de thermometer bleef op 6 graden. Alleen.... Voorbij Molkom houdt het asfalt op, de rest is leemweg met veel steentjes. Normaal gesproken is dat bij slecht weer haast nog beter dan regen op bevroren asfalt, maar op het moment dat ik de overgang naar de leemweg maakte deed de auto niet meer wat ik wilde. Wat was ik blij dat de wielen netjes recht stonden en ik uit voorzorg maar 40km/uur reed! Nog nooit ben ik op de rest van het traject zó dankbaar geweest voor de grit-en-zand-strooiwagen. De hellingen gingen eigenlijk wel, maar de platte gedeeltes waren gitzwart onder de stroken met grit en zand. Behalve dat het bleef regenen werd het ook nog eens mistig, de temperatuur daalde gestaag, dus ik had het zweet in de handjes staan. Half tien thuis. Helemaal heel, en de auto ook. Alle honden laten plassen, en voor mij een flinke borrel.
Vandaag hoefde ik niet zo nodig op pad, vond ik...
Geen opmerkingen:
Een reactie posten