Een paar jaar geleden reden we met Marina vanuit Karlstad naar huis, toen nog in Molkom, en het was heel, heel donker buiten. Marina had een verzoek aan chauffeur Richard: Moet je niet groot licht aandoen? Elanden hebben denk ik geen reflectievestjes.
Vandaag bleek dat rijden met groot licht heel nuttig, toen ik met de honden na een paar uurtjes trainen op weg was naar huis. Ik zag de auto vóór mij opeens op de rem staan, en ver boven de auto uit torende een enórme zwarte bewegende massa: een overstekende eland. En inderdaad zonder reflectievest. Snel de knipperlichten aan, want achter mij kwam (het was namiddagspits) een auto heel hard aan, en vanuit mijn ooghoeken zag ik nóg zo'n zwarte massa vanuit het bos de weg op lopen. Een beetje kleiner dan de eerste, dus dat waren duidelijk moeder met kalf. Kennelijk was het een tweeling, want er kwam er nog een achteraan. Dat wandelde op nog geen 10 meter afstand voor me langs...
Vanochtend had ik ook al zo'n mazzel, toen ik de honden uitliet. Toen kwamen 'onze' ree met de overgebleven helft van de tweeling ons recht tegemoet. De wind was onze kant op, dus het duurde heel lang voor ze ons zagen. Ondertussen bleven Asso, Gaia en Ronja ongewoon braaf naast me zitten, zodat we minutenlang konden kijken. Ik vond Moeder Ree maar mager, en het is pas januari, en ze voorspellen voor de komende 36 uur 25 cm sneeuw, en volgende week temperaturen die niet boven de -10 uitkomen... Nu overweeg ik om de laatste boerenkool uit de tuin ergens in het bos te leggen - ik bedoel maar: wíj kunnen gewoon naar de winkel. Als de sneeuwschuiver langs geweest is, tenminste...
Geen opmerkingen:
Een reactie posten