Ijsbloemen met de Kerstpost

Worden we blasé? Ik loop dagelijks in een sneeuwlandschap te wandelen, en kom nu tot de ontdekking dat ik niet eens een nog ongeplaatste, Kerstachtige foto heb voor deze blog… Maar eerlijk is eerlijk, mijn mobiel houdt niet zo van de kou, en valt dan uit. En koud is het, de laatste dagen, de laatste nachten vooral: vanmorgen stonden er op de overloop boven volop ijsbloemen op het raam. Alleen maar aan de buitenkant, gelukkig. Vlak voor het donker werd, zonet, zag ik dat het helder begint te worden buiten, de temperatuur zakt navenant, minus 8 inmiddels. Celsius, gelukkig. Ik hoop op een klein zonnetje, morgen, dan komt die foto er alsnog!

Ondertussen heb ik deze week de Kerstpost gedaan. Er zijn wat pakketjes verstuurd, de computerloze vrienden hebben een lange mail gehad. Jawel, dat kan wél: ik schreef de mail aan mezelf, en de printer zorgde voor een leesbare, tevens opstuurbare versie. De niet-facebook-volgers en de niet-blog-lezers kregen een eigen update met de beste wensen in de echte e-mail, en dan zijn er natuurlijk altijd de ouderen die je zo'n enorm plezier doet met een kaartje met een paar lieve woorden erop. Kortom, ik vind dat ik deze week een hoop goede daden heb gedaan. Om het helemaal áf te maken, maak ik morgen met één of meer honden de 3 kilometer lange wandeling naar de brievenbus bij het dorpshuis, dan kan ik daarna aan de kerstkoekjes beginnen. Bakken, bedoel ik.

Maar allereerst jullie, lieve blog-lezers en facebook-volgers, nu ik dat nog kan doen zónder dat iedereen via messenger en facebook wordt bestookt met kettingbrieven en mooie kerstplaatjes, zodat je eigenlijk meteen al weer vergeten bent wie er ook alweer allemaal aan je gedacht heeft, als dat niet al automatisch naar alle contactpersonen verstuurd was. Ja ik weet het, dit klinkt behoorlijk cynisch, maar ik mis het kerstkaarten maken, het voor iedereen de meest geschikte uitzoeken, de chocolademelk bij het schrijven (ik heb nu trouwens wel gemberthee en biskwietjes naast me) en later de volgeplakte koelkast. Hiervandaan ruim twee euro porto per kaart naar welk buitenland dan ook, verdrijven is ook een kunst, vind ik… Dus daarop bezuinigen we, en proberen het persoonlijke tóch erin te houden.

Goed, terug naar wat ik éigenlijk wilde schrijven: al jarenlang merk ik dat jullie zulke trouwe lezers zijn, die enorm met ons meeleven. Ik houd van de droge, lieve en hilarische commentaren, en soms komen er naar aanleiding van de blogjes via de email, messenger en WhatsApp wat uitgebreidere berichten binnen. Voor een deel schrijf ik de blogjes voor mijn eigen plezier, maar wanneer jullie ze nooit zouden lezen zou ik er waarschijnlijk allang mee gestopt zijn. Kortom, ik vind het een heerlijke manier om contact te houden met de achterban in Nederland (en daarbuiten). Daarom wil ik dit jaar maar eens heel duidelijk zeggen:

Allemaal heel erg bedankt voor het 'er zijn', op wat voor manier dan ook! Ik houd van jullie allen, en wens jullie van ganser harte

heel fijne Kerstdagen, een veilige Jaarwisseling, en alle goeds, geluk en een goede gezondheid voor het komende jaar!

Heel veel liefs ook van Richard, die nu aan het studeren is, maar ik mag dat vast wel schrijven zonder het eerst te vragen, toch, Rich?