vrijdag 15 september 2017

Zin in gevulde speculaas...

Gisteravond zat ik op de bank met een boek over Vikingpatronen als kabels in breiwerk ( vakidiotie?) op schoot, 


een hond naast me op de grond die mijn sloffen bewaakte,


hond 2 en 3 over elkaar en mij heen gedrapeerd,


het motregende buiten, en ik kréég me toch plotselinge een  onbedáárlijke zin in gevulde speculaas...!

De door één van onze talrijke gasten uit Nederland meegebrachte beschuiten en hagelslag waren allang op, en het laatste stukje van de door Eva gedoneerde jonge komijnekaas van het internationale eet-evenement uit Jönköping was al in mijn maag verdwenen. Ik klaagde mijn nood bij mijn schoonmoeder, die me naar Sinterklaas verwees. Maar dat duurt nog bijna drie maanden!! 

Nu is de vulling hier in Zweden wel aan te schaffen, en met een beetje geluk staat er ergens nog een vergeten potje speculaaskruiden - ik moet toch binnenkort de voorraadkast opruimen, dus wie weet hoef ik niet zo lang te wachten en kan ik het zelf gaan bakken. Uiteindelijk, toen de beide hondendames een stukje waren opgeschoven, kon ik even van de bank af, en werd het warme chocolademelk met een 'boterham gestampte muisjes'. Dát was er nog wel, gelukkig, want ik had nog een hele stapel boeken te gaan...


maandag 11 september 2017

Het is weer 911...

Bestaat toeval?

Bildresultat för Orkan Irma

Ik maak daar geen discussiepunt van, maar het schoot zopas opeens door mijn hoofd: Monsterorkaan Irma raast over Florida, Georgia, en zo verder tot ze is bedaard, en het is 11 september, oftewel 911. 

Bildresultat för Orkan Irma

Als je de foto's en berichten op internet bekijkt, is men in elk geval voorbereid.

Bildresultat för Orkan Irma

Aangezien we hier geen CNN en zo kunnen bekijken, dacht ik vandaag even een (middag-)krant te kopen, en verwachtte eerlijk gezegd grote koppen in Aftonbladet - te vergelijken met de Telegraaf. Maar daar ving ik bot: er is een Zweedse VIP overleden, waarvan ik de naam alweer ben vergeten, dus dat vulde de voorpagina. En nu ik het nog even bij Aftonbladet via internet probeer, is het eerste wat er opduikt een bericht over een gekantelde vrachtwagen bij Jönköping, waardoor de hele E4 is afgesloten door de lading: een enorme partij wc-potten.

Geen krant gekocht dus, al zal er verderop wel wat in gestaan hebben. Irma lijkt al haast weer oud nieuws te zijn... 

Wel las ik een interessant artikel over het effect wat Irma op Zweden zou hebben. Het kwam eropneer, dat Irma de volle breedte van Zweden zou bedekken, met uitzondering van twee kleine stroken aan weerskanten in het uiterste noorden, waar het land net een tikje breder is. Daar zou het uiteraard ook noodweer zijn, maar voor de rest: 

- Er zou geen enkel houten huis meer overeind staan
- Al het bos zou zijn weggevaagd.

En dat in een paar uur tijd...





zaterdag 9 september 2017

Twee-en-een-halve hond...


Het was de hoogste tijd: 
Ronja Roversdochter moest naar de kapper!
Zelfs met een pluk haar in een elastiekje zag ze niet veel meer, en de nagels? Die hadden veel weg van die van Cruella Deville...

Bildresultat för cruella deville nails

Dus we leverden vorige week dit "warhoofd" in bij de trimsalon in Kil,


gingen boodschappen doen en gezellig met Eva lunchen aan de overkant, om twee uur later heel wat minder hond in ontvangst te nemen:


Getrimd, geknipt, met schone oren, een heel stuk kortere nagels, gewassen en geföhnd deed ze thuis eerst haar beklag bij Marina, 


om de dagen erna haar favoriete plek bij Eva op de bank alleen maar af en toe te verlaten. De overgang moet wel groot geweest zijn: ongeveer 200 gram vacht is eraf. Ook Asso en Gaia moesten wennen aan deze halve hond, en gingen regelmatig even snuffelen "wie-dat-ook-alweer-is". Maar een paar wandelingen en een modderbad later was de situatie weer volkomen normaal, en lijkt Ronja's badwater weliswaar een deel van haar kersvers aangeleerde goede manieren te hebben weggespoeld, maar niet haar interesse voor een glaasje bier...



vrijdag 1 september 2017

Op kamers bij de koning.

Vanochtend om 6 uur vertrok Chris (Eva's vriend) weer naar Stockholm om de Zweedse koning te bewaken.

Bildresultat för drottningholm vakt

Niet naar de gebouwen midden in de stad, waar toeristen dagelijks flauwe foto's maken én genieten van de hele ceremonie van het wisselen van de wacht - al heeft hij daar ook wel wacht gelopen. Deze keer is hij voor drie maanden aangesteld op Drottningholm zelf, waar de koninklijke familie woont. 

Bildresultat för drottningholm vakt

Toen Chris een jaar of drie geleden zijn baan op Gardermoen (de luchthaven bij Oslo) opzegde om dichter bij Eva te kunnen wonen, was het niet zo eenvoudig om ook werk in de buurt te vinden. Uiteindelijk heeft hij een soort oriëntatietraining van drie maanden bij defensie gedaan, en daar was men zó over hem te spreken (leidinggevende talenten), dat hij aansluitend een contract voor 6 maanden voor de vervolgopleiding aangeboden kreeg, en daarna een contract van acht jaar mocht ondertekenen. Het wachtlopen is een erebaan, die je gewoonlijk, als je geluk hebt, twee weken krijgt. Momenteel loopt hij weer wacht, een hele drie maanden lang...

Bildresultat för drottningholm vakt

Dat betekent ingekwartierd zijn in de kazerne bij Drottningholm - en daar een week lang 24 uur per dag beschikbaar/oproepbaar zijn, vergelijkbaar met een arts die zowel nacht- als weekenddienst heeft. Daarna een week vrij ter compensatie. 

De afgelopen week was hij in Karlstad, samen met Eva bij zijn moeder gelogeerd, voordat Eva voor 15 weken naar Praag vertrekt voor de studie. Dat Chris in Halmstad werkt, en Eva in Jönköping studeert was niet echt hun idee van dichter bij elkaar wonen, maar nadat Eva terugkomt uit Praag komt dat helemaal goed: per 1 november krijgen ze de sleutel van een appartement in Halmstad, vanwaaruit Eva haar laatste semester van de studie gaat doen! We zijn zó blij voor ze! 


- de foto's vond ik via google, hopelijk doe ik daar de auteursrechten geen geweld mee aan...-

donderdag 31 augustus 2017

Beer in de krant.

We hebben een paar frisse nachten gehad, en dat levert 's ochtends vroeg telkens weer de prachtigste plaatjes op:


Richard maakt dankbaar gebruik van het mooie nazomerweer door op zijn vrije dagen vroeg af te slaan op de golfbaan. Op de terugweg een korte stop bij de supermarkt voor de boodschappen, en bij de kassa even een snelle blik op de krantenkoppen. Vorige week toch wel bijzonder nieuws:

In de bossen ten noorden van Deje is een man een beer tegengekomen. De man bleef rustig, de beer was rustig (en zag er volgens de man prima uit), beiden vervolgden zonder incidenten hun weg. Het punt is nu: wij wonen ten noorden van Deje, en eerlijk gezegd ook best wel in bossen...

Nu hebben we altijd gedacht dat beren niet zuidelijker dan het absolute noorden van de provincie Värmland voorkomen. Dat werd tenminste altijd gezegd, en ik weet nog dat ik ooit schreef dat bij ons "om de hoek" bij Björnvålsfallet zo'n 150 jaar geleden de laatste beer van de buurt werd geschoten. Blijkbaar wordt het tijd om die informatie aan te passen!
Bildresultat för vart finns björnar i värmland
Een ander nieuwtje heb ik ook nog: ik ben "mijn" eerste wolf tegengekomen. Ja, ik weet het, daar kun je na zo'n beer amper meer mee aankomen qua sensatiegehalte, maar het was toch wel één van de hoogtepunten van mijn zomer! Vorige maand, op een vroege zondagochtend, toen ik het pad voorbij Björnvålsfallet afliep met de honden, kwam er een meter of 50 voor ons plotseling een wolf van links uit het bos het pad oplopen, zag ons, draaide om, en verdween weer op dezelfde plek. Hij was niet zo groot als ik me had voorgesteld, misschien een jong dier van vorig jaar, donkergrijs op de rug, met een lichtgrijze buik. Prachtig! De honden deden alsof ze hem niet zagen, wat ik bijzonder verstandig van ze vond. Voor de zekerheid ben ik na een paar seconden toch maar rustig omgedraaid en naar huis gewandeld... Een dag of tien later liet buurman Erik me een foto zien van een elandkadaver, niet ver van die plek. Vermoedelijk stoorden we het beest bij het ontbijt...

dinsdag 29 augustus 2017

Eekhoornbroodjes!


We voelden ons de afgelopen twee zondagen net goudzoekers: na een paar weken met afwisselend regen en zon, schieten eekhoorntjesbrood en cantharellen letterlijk als paddestoelen uit de grond. Zondag vonden we, op zoek naar cantharellen, zóveel eekhoorntjesbrood, dat we in het bos al de eerste grote schoonmaak hielden, omdat we nog niet eens op de helft van de wandeling waren, terwijl de rugzakken al vol zaten.


We kwamen thuis met paddestoelen in zeer verschillende formaten,

 


  

en voordat ze werkelijk als maaltijd op ons bord konden


waren we nog wel even bezig:


Maar uiteindelijk lukte het allemaal wel, en stonden we voor de zware keus, of we pasta met cantharellen, of pasta met eekhoorntjesbrood in roomsaus zouden eten... We kozen voor twee dagen pasta, de rest ligt nu in de vriezer.


Wetend dat er vele tientallen soorten eetbare paddestoelen bestaan, maar dat je sommige maar eens in je leven kunt eten, omdat ze hartstikke giftig zijn, hebben we er met de volgende soorten mee volstaan ze te fotograferen. Dan slaan we de boeken er eerst een paar keer op na, om vervolgens na de pluk nog een aantal buren te raadplegen...

 

 









vrijdag 18 augustus 2017

Een heel eigen interpretatie

Ronja heeft veel energie. Héél véél energie. Het afgelopen voorjaar hadden we al een rugzakje voor haar gekocht, om de wandelingen wat zwaarder te maken, want loslopen is er tijdens de zomermaanden niet bij: alle jonge dieren in de natuur moeten worden beschermd tegen onopgevoede, niet-luisterende honden, dus daar is een wet voor gemaakt. Volgende week mogen ze weer los.

Dat rugzakje wordt af en toe als handtas gebruikt, en daarom hóndtas genoemd:


Op de hondenschool wordt nog steeds veel geleerd, zowel door de honden als door mij. Trainster Annica ziet Ronja wel wedstrijdjes doen, en vóór de zomer begon ze met wat voorbereidende oefeningen.


Ronja moet bijvoorbeeld met de voorpootjes op een opstapje, en dan is het de bedoeling dat ze met de achterpootjes rond het opstapje loopt. Bij de tweede keer oefenen, thuis, kregen we dit:


Bij navraag op de laatste les was het kommentaar: je moet de snoepjes/beloningen wat lager houden, dan heeft ze niet het gevoel dat het een klim-oefening is. Dat helpt. Soms.


Van Annica kregen we de tip van een hondensporthal bij Karlstad, waar ook allerlei lessen en cursussen gehouden worden. Je kunt zelfs de hele hal boeken wanneer je in alle rust wilt trainen, en dat is voor ons, met drie honden om in de gaten te houden, wel heel fijn! En ze worden er zo héérlijk moe van! 



Nu wil het "toeval", dat ook die trainster in Ronja een wedstrijdhondje ziet... En ik moet zeggen, dat ze inderdaad supersnel is. Maar of we werkelijk zóveel gaan trainen dat we wedstrijdjes gaan doen? Ik vraag het me af. In ieder geval hebben we lol met ons allen!