donderdag 12 oktober 2017

Je moet klein beginnen

Dat de herfst is begonnen merkten we aan de eerste muis in de muizenval. Een tweede muis is, heel zielig, verdronken in de teil met regenwater. Verder is er een week of wat geleden achter Björnvålsfallet een gloednieuwe jachttoren verrezen:


Toen ik afgelopen maandag (de eerste dag van de elandjacht) de ochtendwandeling naar 'Fallet' maakte, liep er een elandkoe met kalf op het veld te grazen - wat was ik opgelucht dat de toren onbemand was! Vandaag was er geen eland te bekennen - op de toren was al van grote afstand iemand met een neon-oranje muts te zien. Vlak bij huis, net voorbij de splitsing (wie bij ons op bezoek geweest is weet waar dat is) sloegen de honden al alarm, want er stond een auto! Er staat daar nóóit een auto, dus ze vonden dat uitermate verdacht! Even verderop zat nóg een goed gecamoufleerde jager, die ik ook alleen maar dankzij zijn oranje petje ontdekte. Hoe kleurenblind zijn honden? Het drietal rook pas onraad op 10 meter afstand.... Op de terugweg waren ze hem compleet vergeten en liepen er straal voorbij, terwijl ze hem 20 minuten eerder nog de huid vol hadden gescholden! Probeer ik altijd zo geluidloos mogelijk te lopen, was in elk geval het effect nu weg. Toch was ik blij dat ik net mijn reflectievest uit de doos had gehaald ''voor het geval dat''...

Ondertussen worden door het koudere weer de vliegen ook steeds slomer. Evengoed was er eentje die maar steeds rond de bank bleef cirkelen. Ronja deed uitval na uitval, dus toen ze op een bepaald moment plat bleef liggen dacht ik aanvankelijk dat ze de jacht had gestaakt. Maar een paar minuten later begon ik me af te vragen waar ze toch naar lag te staren, keek even met haar mee,

    

en zag de vlieg:


Blijkbaar had ze die toch knock-out gekregen. Even later sprong ze van de bank, om na wat smakkende geluiden water te gaan drinken. De vlieg heb ik niet meer gezien - kan me niet voorstellen dat die lekker gesmaakt heeft.

Ze heeft ondertussen ook op wat groter wild proberen te jagen, in de vorm van een veldmuisje dat uit de greppel wegvluchtte toen madam daar haar behoefte dacht te gaan doen. Het was een redelijk gelijke strijd, vond ik: Ronja was dan wel veel groter dan de muis, maar ik had haar aan de lijn, dus het muisje wist onder wat blad door te sprinten en buiten bereik te komen. 

Nee, met de elandjacht wordt het waarschijnlijk niks dit jaar, voor Ronja... Er moet nog veel, heel veel geoefend worden!

vrijdag 6 oktober 2017

Panorama-uitzicht.

Binnen 10 dagen kregen we een "compleet nieuw" uitzicht... 
Onze buurman had besloten om alle grote naaldbomen te laten kappen en te verkopen, want het was bij hem binnen donker en vochtig, en er waren in de zomer vreselijk veel muggen. In plaats daarvan wil hij berken gaan planten - íets moet je planten, want je mag maar niet zómaar een heel perceel kappen.


Het duurde niet zo lang totdat alleen maar die hele grote spar op de bovenste foto overbleef, en wij de heuvels "bij ons achter" in het vizier kregen:


Nu heeft de buurman langs de weg al een aantal mooie berken staan, dus het bedrijf kwam bij ons aan de deur: of ze misschien een deel op ons erf mochten stapelen tot ze het konden halen? Ze zouden de sporen na afloop weer netjes repareren.


Dat is inmiddels ook gebeurd:


Wat er met die kolossale overgebleven spar zou gebeuren was ons echter nog niet helemaal duidelijk...Vanaf het gastenhuisje heb je weliswaar een magistraal uitzicht op de rotswand,


maar als de wind eens extra vlaagt, en de boom verkeerd valt, blijft er van dat huisje vermoedelijk niet veel over... Eenzame bomen zijn nu eenmaal gevoeliger voor wind, dan wanneer ze flink klem zitten tussen de rest!


Inmiddels rijden de transportwagens af en aan, tot laat in de avond, om alles inderdaad vlot af te voeren. 



Toen ik zonet ging kijken wat "dat rare geluid buiten" was, en of er misschien een auto vast was gelopen in de berm, zag ik nog precies die enorme boom vallen. De bosbouwmachine die dat geregeld had, had een veel grotere zaag/klem dan wat ze voor de rest hadden gebruikt. Dus de omvang van de boom was blijkbaar het probleem...

Het ziet ernaar uit dat er de komende maanden weer wat meer uitzichtjes gepost worden in de blog! Alsof we met torp en al verhuisd zijn...

dinsdag 26 september 2017

Voorbij de beverdam...

Kaplaarzen repareren was wel aan te raden, zei Erik, dus ik ging aan de slag met bandenplakspul en isolatietape om de scheurtjes te dichten. Het heeft gehouden, maar hij had er wel even bij mogen zeggen dat een regenbroek ook een goed idee zou zijn, al regende het niet: de tocht ging zondag eerst met de auto tot aan de slagboom (om het "saaie" stuk vlakbij huis te vermijden), vervolgens te voet over het pad tot aan de beverdam,



maar daarna langs drassige, met dik mos begroeide wildsporen,


over hellingen met bosbes-en lingonstruiken tot aan de knieën, het gras nog hoger reikend, langs een afwisselend kabbelend en kolkend beekje over wat we vermoedden dat 100-200 jaar geleden een veelgebruikt pad over de rotsen was. (In die tijd graasden de koeien en schapen nog in het bos.) De honden liepen af en toe vast in die jungle, en moesten ergens uit of overheen getild worden, al wisten ze over het algemeen hun weg wel te vinden. Soms bood een boomstronk wat meer zicht op de omgeving.


Foto's uit het sprookjesbos hopen we een volgende keer, als de zon lekker schijnt, te maken - het was er zo donker, dat we ons totaal niet verbaasd zouden hebben als we Roodkapje en de wolf waren tegengekomen...

Eenmaal thuis en van droge kleren voorzien, trokken we naar Olsäter, hier 10 km vandaan, waar bij het schooltje de jaarlijkse markt was. Gróót was mijn blijdschap toen ik daar een kraam met Hollandse kaas aantrof. Ik kreeg er nog een pakje stroopwafels bij ook!


woensdag 20 september 2017

Afgekeurd water...

Het water uit de put achter in de tuin is afgekeurd.

Toen er vorig jaar oktober op de bovenverdieping opeens geen water meer uit de kraan kwam, we dus ook geen wasmachine konden gebruiken, en, erger nog, de wc niet konden doorspoelen, hebben we emmertjes water omhoog gehaald uit de put achter in de tuin. Gelukkig kwam er nog wel water uit de keukenkraan, maar onze bron was bijna leeg. Het water uit die bron hadden we laten testen, en was op alle fronten goedgekeurd, maar dat van de put hadden we nog nooit gebruikt. We namen geen risico, en gebruikten het alleen voor de tuin, het toilet, een handwas of de afwas (er stond altijd een grote pan op het houtfornuis, dus dat was bijna kokend heet), maar we vroegen ons wel af óf het in geval van nood gedronken zou kunnen worden.

Nou, niet dus.
Een paar weken geleden heb ik een bacteriologische test aangevraagd, zoals me werd aangeraden toen ik contact opnam met het Zweedse instituut voor wateranalyse. We kregen een flesje voor een watermonster, en dat moest binnen 24 uur na de proefneming op het lab zijn. De eerste keer ging dat niet goed, dus we kregen een nieuw flesje, en nadat we de postophaaltijd hadden gecheckt, wisten we de tweede keer het flesje kort genoeg daarvoor in te leveren. De posterijen zagen ook nog kans om het op tijd te bezorgen, dus:

Gisteren werd ik gebeld door een meneer van dat instituut, dat er veel en veel te veel zogenaamde koliforme bacteriën gevonden waren, vele malen meer dan de toegestane waarde. Kortom: we zouden er hartstikke ziek van geworden zijn... De rest van de test was overigens wel in orde. De meneer vertelde dat het eenvoudig opgelost kan worden met een uv-licht-armatuur. Niet in de put, maar in het waterleidingsysteem. Hij wilde wel wat informatie sturen. Ik zag niet helemaal voor me hoe wij die armatuur dan aan onze emmertjes moesten bevestigen, maar informatie kan nooit kwaad, dus vooruit dan maar. 

Voor alle zekerheid vroeg ik ook nog, aangezien we misschien maar eens in de zoveel jaar een paar emmers zouden moeten opdrinken van dat water, of het water wel drinkbaar is als je het eerst zou koken. Enigszins schoorvoetend moest hij toegeven dat dat inderdaad het geval was.

Inmiddels heb ik de informatie binnen en gelezen: zo'n lamp gaat ongeveer 8000 uur mee, kan 25-45 liter water per minuut reinigen, en kost tussen de 14000 en 17000 kronen. Voor de euro's mag je er een nulletje afhalen.

Ik denk dat we het water dan maar koken...
Voorlopig zal het niet nodig zijn: de bron is dankzij een niet al te warme zomer en een maand met veel regen weer bijna tot aan de rand toe vol. En extra zuinig zijn met water hebben we ondertussen wel geleerd!

dinsdag 19 september 2017

Mergpijpjes

In het dorp is een kalf geslacht. Ze wilden weten of ik geïnteresseerd was in mergpijpjes, want dan zouden ze er een paar voor me achter houden. Ik zag drie zielstevreden hondjes voor me, die elke week hun tanden en kiezen blijmoedig schoonknagen, en nam vervolgens een enorme plastic tas in ontvangst. Eigenlijk had ik het kunnen weten: het kalf was beneden in het dorp geslacht en gestukt, dus dan neemt men niet te moeite om zo'n bot in stukjes van 5-10 cm te hakken... Niet voor de hondjes dus, dit keer:


De botten pasten nog niet eens rechtop in mijn standaard-6-liter-soeppan, dus ik was blij dat ik onlangs op de loppis voor 40 kronen (4 euro) een pan op de kop had getikt waar 3 keer zoveel in kon. Voor die 40 kronen kon ik natuurlijk niet verwachten dat er ook nog eens een deksel bijgeleverd werd, dus ik realiseerde me dat, zonder wasemkap, de keuken in een stoomwolk zou veranderen als dit, met zo'n 10 liter water, de hele dag tot fond staat in te koken.


Dus in eerste instantie kwam het kookplaatje buiten op de vlonder te staan, maar dat leek toch te gevaarlijk, met drie honden in de buurt. Uiteindelijk kwam de pan op de veranda van het gastenhuisje te staan


zodat deze drie rovers, elk aan hun 15 meter lijn, er niet bij konden...


Vanavond linzensoep uit de slowcooker - met kalfsfond gemaakt, uiteraard! Plus knoflook, peterselie en pompoen uit eigen tuin. 

vrijdag 15 september 2017

Zin in gevulde speculaas...

Gisteravond zat ik op de bank met een boek over Vikingpatronen als kabels in breiwerk ( vakidiotie?) op schoot, 


een hond naast me op de grond die mijn sloffen bewaakte,


hond 2 en 3 over elkaar en mij heen gedrapeerd,


het motregende buiten, en ik kréég me toch plotselinge een  onbedáárlijke zin in gevulde speculaas...!

De door één van onze talrijke gasten uit Nederland meegebrachte beschuiten en hagelslag waren allang op, en het laatste stukje van de door Eva gedoneerde jonge komijnekaas van het internationale eet-evenement uit Jönköping was al in mijn maag verdwenen. Ik klaagde mijn nood bij mijn schoonmoeder, die me naar Sinterklaas verwees. Maar dat duurt nog bijna drie maanden!! 

Nu is de vulling hier in Zweden wel aan te schaffen, en met een beetje geluk staat er ergens nog een vergeten potje speculaaskruiden - ik moet toch binnenkort de voorraadkast opruimen, dus wie weet hoef ik niet zo lang te wachten en kan ik het zelf gaan bakken. Uiteindelijk, toen de beide hondendames een stukje waren opgeschoven, kon ik even van de bank af, en werd het warme chocolademelk met een 'boterham gestampte muisjes'. Dát was er nog wel, gelukkig, want ik had nog een hele stapel boeken te gaan...


maandag 11 september 2017

Het is weer 911...

Bestaat toeval?

Bildresultat för Orkan Irma

Ik maak daar geen discussiepunt van, maar het schoot zopas opeens door mijn hoofd: Monsterorkaan Irma raast over Florida, Georgia, en zo verder tot ze is bedaard, en het is 11 september, oftewel 911. 

Bildresultat för Orkan Irma

Als je de foto's en berichten op internet bekijkt, is men in elk geval voorbereid.

Bildresultat för Orkan Irma

Aangezien we hier geen CNN en zo kunnen bekijken, dacht ik vandaag even een (middag-)krant te kopen, en verwachtte eerlijk gezegd grote koppen in Aftonbladet - te vergelijken met de Telegraaf. Maar daar ving ik bot: er is een Zweedse VIP overleden, waarvan ik de naam alweer ben vergeten, dus dat vulde de voorpagina. En nu ik het nog even bij Aftonbladet via internet probeer, is het eerste wat er opduikt een bericht over een gekantelde vrachtwagen bij Jönköping, waardoor de hele E4 is afgesloten door de lading: een enorme partij wc-potten.

Geen krant gekocht dus, al zal er verderop wel wat in gestaan hebben. Irma lijkt al haast weer oud nieuws te zijn... 

Wel las ik een interessant artikel over het effect wat Irma op Zweden zou hebben. Het kwam eropneer, dat Irma de volle breedte van Zweden zou bedekken, met uitzondering van twee kleine stroken aan weerskanten in het uiterste noorden, waar het land net een tikje breder is. Daar zou het uiteraard ook noodweer zijn, maar voor de rest: 

- Er zou geen enkel houten huis meer overeind staan
- Al het bos zou zijn weggevaagd.

En dat in een paar uur tijd...