Nadat Asso zijn ontbijt eenmaal had uitgespuugd, verliep de heenreis prima, dankzij de pilletjes. Nu heb ik eindelijk geleerd dat de kleine hond niets in zijn maag moet hebben als er gereden gaat worden, en dat er bij voorkeur een fijn muziekje gedraaid moet worden, dan ligt hij heerlijk op de achterbank te luisteren.
Rond lunchtijd vonden we zelfs een plek waar ik niet alleen de auto kon voltanken en een warme maaltijd eten, maar waar zelfs een wandel-klim-klauter-snuffel-route voor honden was aangelegd:
De sleutel die ik bij aankomst in Järvsand kreeg, was niet die van de 2-persoons blokhut, maar van dezelfde blokhut waar we 6 jaar geleden met het hele gezin waren... De gasten die daar eigenlijk zouden wonen, waren 4 van de 7 nachten weg, omdat ze een meerdaagse hike én een meerdaagse kanotocht zouden maken, en vonden een kleinere behuizing prima. Zodat ik vanuit het keukentje recht op de kennels en één van de speelweides keek:
Natuurlijk hadden de honden daar al snel door dat er onbekende viervoeters te logeren waren, dus ze kwamen allemaal elke dag even kijken. Of ze er nog waren. Of ze bewogen. Dat soort dingen.
Ons tweetal vond het reuze spannend - zeker de eerste dag werden ze door alle honden uitgeblaft, en met terugblaffen (Asso) of zenuwachtig piepen (Gaia) maakten ze het alleen maar erger. Negeren en strak de andere kant op kijken, leerden ze redelijk snel, dat ging een heel stuk beter.
Na een dag of drie vergaten ze soms zelfs dat er honden in de speelwei waren, en toen er na een excursie bij thuiskomst opeens vijf paarden in de wei stonden, voerde Asso een kleine charge uit, want ja, het is nog tot daaraantoe dat er af en toe opeens campers "ons" veld op rijden, maar páárden!!
Dus toen stonden er op het hoekje van de speelwei plotseling zes van die grote jongens naar hem te blaffen... Dan zoek je toch maar een veilig plekje, vér overal vandaan:
Ook dat wende, en we hebben uren en uren heerlijk buiten rondgehangen.
Na een dag of wat in zo'n gebied, ziet dat prachtige glimmende autootje er overigens wel heel anders uit...
Geen opmerkingen:
Een reactie posten