Toch apart, wanneer je een pad ontdekt wat bij het meer ophoudt, en dan zo'n bordje ziet: Scooterspoor over ijs. Dát is dus de betekenis van die eigenaardige stippellijnen die op de wandelkaart dwars over het meer lopen!
Er zijn in die regio wel meer typische verkeersborden:
Een paar kilometer verderop begon de wandeling met een mooi gemaaid graspas langs een boerderij, maar dat veranderde al snel in een zee van grassen en bloemen die tot mijn middel reikte.
Je zou deze kleintjes bijna over het hoofd zien...
De moeite van de klim werd beloond door een prachtig uitzicht over het halve meer:
Er stond een houten schuilhut, met een metalen doos op tafel, waarin gastenboeken en een pen. Natuurlijk even (snel, want er waren veel te veel muggen) een berichtje achtergelaten, het was die dag per slot van rekening mijn verjaardag...
Terug in de blokhut lekker bank gehangen met Gaia,
terwijl Asso een veilig heenkomen zocht ónder de bank: hij werd gepest door een dikke bromvlieg,
en bovendien kwam er een stevige onweersbui aanzetten:
Later die avond klaarde het weer helemaal op, en tegen een uur of elf kwamen de meest fantastische kleuren in de lucht. Donker werd het niet: de zon ging er nog een uur later (23 uur zoveel) onder dan bij de torp, en kwam ook een uur eerder, al rond 3 uur, alweer op.
Is het niet schitterend?
Geen opmerkingen:
Een reactie posten