De ingedikte melk blijkt een bekend verschijnsel te zijn: afgelopen onze vroegere buren, waar we in hun vakantiehuisje op bezoek gingen, wisten ze meteen wat het was. We hadden zelfs een portie voor ze mee durven nemen, want we aten het al een week zonder ziek te worden.
Het is zo eenvoudig te maken: de inhoud van het potje aanroeren met volle melk,
afdekken tegen allerlei rondvliegend gespuis, en bij 18 graden zou het een dag duren tot het plotseling dik wordt. Dat werden er uiteindelijk twee,
maar met een binnentemperatuur die naar de 25 graden ging (zomer op de torp, we hadden 30 graden een paar dagen geleden) duurde de portie erna van ontbijt tot avondeten. Heerlijk met aardbeien
of verse frambozen direkt uit de tuin
en dan wat muesli erbij als ontbijt!
Niet vergeten het laatste beetje weer aan te roeren met volle melk - inmiddels staan er zelfs twee schalen, want ook Richard's moeder en Marina, die hier nu een paar weken zijn, hebben de gewone yoghurt verruild voor deze "dikke melk".
Nu zoeken we een onbreekbaar potje met schroefdeksel, want schoonmama wil het mee naar Nederland nemen. Ik geloof dat dit experiment wel geslaagd is...
Geen opmerkingen:
Een reactie posten