Het is echt niet saai op en rond de torp! Neem nu vandaag: aan het eind van de ochtend liep ik een stuk met de honden voorbij Björnsvålsfallet (Falle, zeggen ze hier gewoon, het is de plek waar 150 jaar geleden de laatste beer van de streek werd geschoten), met een half oog naar de wegberm (paddestoelen?) en een half oog naar het pad zelf (interessante sporen?). Plotseling hoor ik een auto, en terwijl ik me afvraag welke idioot er op een niet al te brede bosweg zo krankzinnig hard rijdt zie ik een politiebusje aan komen scheuren. Ze stoppen naast me: of er zojuist een auto is langsgekomen? Helaas niet, nee, dus ze rijden even verder naar een plek waar ze kunnen keren en scheuren weer terug.
Jammer van die auto die niet langs kwam. Het leek me nu juist zo leuk om van vlakbij een boevenjacht mee te maken. Deze keer had ik zelfs mijn mobiel meegenomen, en dat doe ik vaak niet omdat er in het bos toch geen bereik is, helemaal vergetend dat het ding ook een heel acceptabele camera heeft.
Slim van de gezochte automobilist om hier bij het dorp de bossen in te rijden, want er zijn zoveel redelijk begaanbare bospaden dat je je achtervolgers in minder dan geen tijd kwijt bent, als het maar één politiebusje is. Die ene slagboom die een stuk voorbij de torp weer dicht is nu de bosbouwers klaar zijn maakt daarbij niet veel verschil, want vlak daarvoor buigt de weg naar rechts, en zijn er weer massa's andere boswegen om in te verdwalen. Of te ontsnappen. Ik vraag me toch af waarnaar ze nu eigenlijk op jacht waren, op de lokale facebookgroep stond niks over inbraak, diefstal of erger...
Een paar uurtjes later stonden er vier auto's bij de torp: omdat Richard deze maand veel werkt, en op woensdagen overdag werkt, kan ik niet naar mijn oude vertrouwde breicafé in Molkom. Dus kwam vandaag het hele breicafé naar de torp. Er passen dus ongeveer 15 Zweedse dames in onze keuken. Plus twee honden. Het duurde even voor ze binnen waren, want de meesten waren nog nooit langs geweest, en met de stralende zon lag het er zo mooi bij! Terwijl we daar zo buiten stonden, kwam de buurman van een paar huizen verderop langs in de auto, met één arm buiten het raampje, en daarmee hield hij een fiets vast... Nee, nooit saai op de torp. De buurman verhuist vandaag, naar zijn appartement in de stad. Jammer genoeg voor hem is zijn relatie stukgelopen, en dus heeft hij geen geld voor twee woonplaatsen. Hij heeft kans gezien zijn torp (de laatste voor het electriciteitsnet ophoudt) binnen een week te verkopen. Iemand uit Stockholm heeft een bod gedaan, ver boven de vraagprijs, zonder zelfs te komen kijken. Wel jammer dat het dan alleen een zomerverblijf/weekendhuisje is.
De breidames hebben me daarna van een deel van de voorraad afgeholpen, en bij de koffie was er een gigantische smörgåstårta = boterhammentaart. Heerlijk. Niet direct een fitnessmenu, maar wat maakt dat uit?
Geen opmerkingen:
Een reactie posten