We hebben een witte herfst...
Voordat we de honden voor een logeerpartij naar onze vroegere buren in Molkom brachten vroeg de buurvrouw nog: hebben jullie de winterbanden al? Die lijken jullie nodig te gaan hebben in die buurt... Die buurt, dat was Jönköping, en het was inderdaad een prachtige rit. Lekker rustig op de weg, maar in de stad zelf op de trottoirs wel érg glad...
Op de afgesproken tijd met Yuri en Eva geluncht (we vinden het nog steeds apart dat je op een afstand van 300 km zo precies kunt timen...), en daarna hielp Richard Yuri met verhuizen. Ja, alweer een verhuizing, en Yuri is er enorm blij mee: een eigen mini-apartementje. Omdat de universiteit, en daarmee heel Jönköping, zo hard groeit, ontstond er een groot tekort aan studentenkamers. Nu worden er een soort modules gebouwd, slechts twee verdiepingen hoog, aan de rand van de stad, maar op fiets- en busafstand van de uni. Yuri beschikt nu over 18 vierkante meter, inclusief eigen douche en toilet, en inclusief een eigen mini-keukentje.
Vanwege het feit dat er zoveel buitenlandse studenten komen te wonen, zijn de kamers voorzien van bed, bureau, fantastische bureaustoel, verlichting, pannenset, dekbed plus kussen, koel/vriescombinatie en een klein oventje. Meer dan genoeg bergruimte, en een alleszins acceptabel uitzicht... Voor Yuri een grote opluchting, omdat de jongen waar hij eerst zijn kamer had gehuurd niet bepaald van schoonmaken hield. Dat heb ik heel erg netjes uitgedrukt, want wie laat nu een plak kaas op de vloer liggen in de keuken, wie laat de schimmel in de magnetron staan, wie hangt ongewassen was terug in de kast, wie stofzuigt echt nóóit, brengt nooit lege pizzadozen naar de afval, en ga zo maar door. Dus overal fruitvliegjes, muffe lucht, en op de kakkerlakken- en muizeninvasie kun je gewoon wachten... Vermoedelijk heeft de bewuste jongen goed schoongemaakt toen Yuri vandezomer naar de kamer kwam kijken, want daarna is er niets meer gedaan... Dus Yuri heeft massa's goede voornemens, wat dat betreft!
Ondertussen moest Eva nog een cursus doen die middag, en heb ik bij haar in de keuken de cheesecake gebakken die ze graag voor haar verjaardag wilde hebben. Die verjaardag was dan ook de eigenlijke aanleiding voor Richard om een dag vrij te vragen zodat we naar Jönköping. Per slot van rekening is 21 toch wel een bijzondere leeftijd!
En op speciaal verzoek gingen we later die dag tapas eten. Zó gezellig! Zó lekker! En zó jammer dat Marina er niet bij kon zijn!
We konden allebei blijven slapen, dus na het verjaardagsontbijt reden we weer terug, om tot de ontdekking te komen dat het inmiddels ook rond de torp is gaan sneeuwen...
Geen opmerkingen:
Een reactie posten