Kijk: Wólken!
Ze komen elke middag, ze komen met steeds meer, en ze zijn elke keer groter. Maar vooralsnog komen ze alleen nog maar even kijken: tegen de avond verdwijnen ze weer naar elders. Ongetwijfeld gaat het een keer regenen, maar wanneer? De mensen van het weerbericht willen hun vingers daar niet aan branden. Over een week, misschien, zeggen ze al een dag of tien.
Wij hebben van die droge periode geprofiteerd door eindelijk eens het terrasje schoon te maken en een paar keer in de olie te zetten. Vanochtend om 8 uur was dat klaar, dat hoeft nu alleen nog maar een paar dagen uit te harden.
Bovendien is Richard er in geslaagd het zich steeds verder uitbreidende lupinenveldje te rooien vóór de bloei. Hoe prachtig ze ook zijn, ze nemen het helemaal over, en veel planten en kruiden die wél hier thuis horen willen er niet meer groeien anders. Nu mogen ze dienen als groenbemester. Het was wél een warm klusje, de temperatuur steeg al om een uur of tien boven de 25 graden, dus een flesje water uit de kraan binnen handbereik was een must.
De eerste, steilste 15 meter van de oude put omhoog (die met dat water wat we ongekookt niet mogen drinken) doet ons pompje voor ons, de rest van de emmers draagt Richard voor me naar de moestuin, nadat het water een tijdje in de zon heeft staan opwarmen: recht uit de put is het ijskoud, en daar houdt de jonge aanplant niet van!
Tientallen gieters water per dag gaan er over de moestuin en de potten met planten. De sla groeit als kool (over een paar dagen de eerste blaadjes proeven), de kool komt ook voorzichtig op gang,
en vandaag waren er 25 vierkante meters aan aardbeienplanten en -stekjes aan de beurt.
De planten die we uit Molkom hadden meeverhuisd en vorige zomer weer verplaatst naar het eerste akkertje doen het nu eindelijk goed. Dus we gieten ons suf: zonde toch om gedroogde aardbeitjes te kweken?
Het is moeilijk te beschrijven hoe blij we zijn met de oude put (al bevindt die zich op het laagste punt van de tuin, vér van de meostuin) met het electrische pompje: nu we de moestuin gestaag uitbreiden, zou het, hebben we gemerkt, toch wel voor problemen kunnen gaan zorgen met de huishoudelijke watervoorziening. Want een herhaling van twee jaar geleden, toen de bron met drinkbaar water vrijwel droog stond, willen we toch maar liever voorkomen! Deze oude put, al halen we er dagelijks minstens 200 liter uit, vult zichzelf elke keer weer trouw.
Het woord 'onuitputtelijk' krijgt opeens een heel heldere betekenis!
Geen opmerkingen:
Een reactie posten