Tweet van de dag.

Een wekker hebben we deze tijd van het jaar amper nodig: we slapen in met het geluid van de koekoek, die van geen ophouden weet ('dan komt er onweer', zei mijn moeder vroeger, maar volgens het weerbericht valt er de komende tien dagen nog geen spat), en we worden soms wakker van de specht, die precies tegenover het huis een práchtige boom heeft gevonden. Eergisteren zette Richard toch voor de zekerheid de wekker op vijf uur, omdat hij ''even'' naar het Nederlandse consulaat in Stockholm op en neer moest voor een nieuw paspoort. Ik kon niet meer inslapen daarna, dus liep al vóór half zeven een lange wandeling met de honden, lekker in de schaduw, voordat het te warm zou worden.

Nog steeds zomers hier. We hebben ons een minizwembadje voor de honden aangeschaft. Ze moeten er nog een beetje aan wennen:

Hond náást het zwembadje - speelgoed erin...

Al een paar dagen heb ik staan luisteren bij de seringenbomen, en gisteren was het zover: het leek wel een mini-Circuit-van-Zandvoort, zoveel bijen! 

Dus het perfecte ogenblik om seringenlimonade te maken was aangebroken. Vorig jaar was ik wat laat, en moest ik al wat uitgebloeide bloemetjes uit de trossen schudden, nu waren de bloemtrossen net open. Die bijen weten wel wat ze doen.

En ik was maar half voorbereid, dus Richard moest vandaag opnieuw suiker en citroenen voor me meenemen; wist ik veel dat de seringen zó uitbundig zouden bloeien dat ik het niet kon laten vandaag nog een tweede portie te maken...

Het mag dan zomers zijn, de nachten zijn nog lekker fris, dus met al dat vroege opstaan gaan meteen de ramen lekker tegen elkaar open. Bang voor inbrekers zijn we niet, maar ik was toch wel verrast om op de slaapkamer opeens 'tweet' te horen, toen ik er iets wilde halen: een koolmeesje probeerde wanhopig dwars door de hor (ja, de eerste muggen zijn ook gesignaleerd) naar buiten te vliegen. Blijkbaar via het horloze raam in de andere slaapkamer naar binnen gekomen, vermoedelijk onderweg naar het nestje in de dakgoot uit de bocht gevlogen… Hor eruit, kamerdeur dicht, en 10 minuten later was de rust weergekeerd. Twitter hoeft voor ons niet meer zo, we horen buiten, en nu dus ook binnen, al genoeg getwitter!