Tijdens deze schoolvakantie hebben de beide buurkinderen van nummer 2 voor het eerst een piano van dichtbij gezien. Dat ze er nog op mochten spelen ook, was het hélémaal! De ene is vier, de andere acht, en inmiddels zijn ze het eerste echte liedje aan het leren. Aangezien het bij muziek niet alleen om het indrukken van toetsen gaat (vind ik tenminste), slepen we er van alles bij. Hoog/laag bijvoorbeeld. En ritmes. Ik vond in het gastenhuisje de bongo's, die we ooit hadden gekocht, dat maakte het iets makkelijker om ritmes na te doen. Tot nu toe vinden de broertjes het allemaal prachtig. Ik ook.
En als we dan toch bezig zijn…
Ronja maakt er direct een show van:
Verder was het bij ons op de torp een rustige Kerstvakantie.
Veel mooi weer, een hele week vorst, en daarna regen, dus spiegelgladde wegen. Richard kwam één keer niet verder dan de buren, hoever is dat, 200 meter? 300? De zand-en-gruis-auto kwam pas de volgende ochtend, dus die avond moest de musical met een violist minder gespeeld worden…
De kerstdagen hebben we heerlijk uitgerust, de honden hielpen zelfs mee de paketten open te maken, dus daar hoefden we ook al geen zorgen over te hebben:
Dat Ronja vantevoren al aangaf dat er in één van de dozen eten moest zitten, klopte inderdaad. Alleen ging het haar niet om de pepernoten, maar om het zakje hondensnoepjes wat ook in die doos zat.
Wanneer je als hond tijdens de jaarwisseling het bakken van 3-in-de-pan in de gaten moet houden, ben je daarna echt wel uitgevloerd. Dat het vrouwtje dan meent je te moeten toedekken, dát moet ze zelf maar weten. Als er nou nog iemand een poppenwagen had staan…?
Het was overigens de laatste jaarwisseling in Zweden waarop vuurwerk afgestoken mocht worden. In het dorp beneden was er wel wat, een paar minuten, maar iedereen heeft schapen en koeien en paarden buiten lopen, om alle katten en honden niet te vergeten. Het enige waar ons drietal nu steeds van schrok, waren de ploffen van de sneeuw, die van het dak viel. Het dooide nogal, dan krijg je dat. Dat geplof zorgde voor een hoop onrust: elke keer verplaatsten ze naar een andere plek in kamer of keuken. Maar dat was dan ook alles.
Op Nieuwjaarsdag hadden we de storm Alfrida in Zweden. In een groot deel van het land stormwaarschuwing code oranje. Wij hadden geluk, het waaide af en toe enorm, maar er bleek vanochtend maar één boom in de buurt te zijn omgewaaid. (Wel weer uitgerekend over de weg naar Fallet, waar de gasten nog waren, die daar met hun honden het stadse vuurwerk waren ontvlucht. Gelukkig waren die vandaag nog vrij.) De stroom was natuurlijk wel weer uitgevallen, maar ik hoefde dankzij het houtfornuis mijn ochtendkoffie niet op te geven. Ik moest wel eerst met een zaklantaarn de lucifers zoeken om een paar kaarsen aan te steken, want veel maanlicht is er momenteel niet. Toen de koffie eenmaal klaar was, floepten ook de lampen aan, en begonnen koelkast en vriezer weer druk te zoemen. Elders in Zweden hebben tienduizenden huishoudens heel wat langer zonder stroom gezeten. En op een aantal eilanden ook zonder verbindingen naar het vaste land - geen veerbootjes met dat weer.
Dus ja, je kunt wel zeggen dat dit geen saai begin van het jaar was. Ik blijf gewoon bloggen.
Geen opmerkingen:
Een reactie posten