Jaha... dat schreef ik gisteren nu wel zo mooi, dat ik vandaag met de bus mijn nieuwe bril zou gaan halen, maar ik kwam niet zo ver: ik dacht de 10 km naar de bushalte met de auto te overbruggen, maar die stond op de parkeerplaats bij het huis.
MET EEN LEKKE BAND.
Rechtsachter deze keer...
Nu vráág ik je!!!???
Het waren inderdaad geen nieuwe winterbanden, die we met de auto meekregen vorig jaar, net zo min als de auto nieuw was. Maar twee banden in twee weken is toch wel sterk.
Dus ik haalde mijn banaantje en mijn mandarijntjes maar weer uit de rugzak, en terwijl Richard opnieuw de ophaaldienst belde ging er een extra houtblok in de kachel. Geen koude voeten deze keer.
De auto werd al snel opgehaald, en volgens onze garage liggen er morgenmiddag twee nieuwe banden om. We mogen morgenvroeg de auto van Erik lenen om Richard naar de bushalte te brengen, dus alles lijkt perfect geregeld.
Tót we met een kop koffie naar de volgende sneeuwbui zitten te kijken, want dan komt er opeens een stem vanuit de grote zwarte stoel:
'Nu heeft hij ook de tortillachips weggesleept….'
Geen opmerkingen:
Een reactie posten