Gaia is in haar element: Richard is thuis dit weekend, en heeft zijn ochtendjas van kameelhaar op de keukenbank laten liggen.
Vorig weekend was hij namelijk niet thuis, maar speelde vier dagen mee in Het Zweedse Kamerorkest in Örebro, een uitstekend orkest, waar ze zelfs bij de nieuwe concertzaal voor elk orkestlid een eigen studeerkamer hebben. Dát, zei Richard, had hij nog nérgens gezien. En laat ons toegeven, hij heeft heel wat zalen gezien in de wereld...
Omdat het te ver was om te pendelen werd Richard in een hotel ondergebracht. Aangezien ik zodoende vier dagen lang over de auto kon beschikken, had ik me allerlei voornemens gemaakt om iedere dag ergens met de honden te gaan lopen. Maar dat werd 'm niet: elke dag regen... De winter lijkt zich aardig vergist te hebben, want na de sneeuw van begin vorige week, is alles weer grijs, grauw en donker. En nat.
Ook in Örebro zoekt men andere oplossingen, wanneer het met (zon-)licht niet zo wil.
De meest complete vergissing van deze winter is de afgelopen week wel door een adder in de buurt gemaakt: buurman Erik zag zijn hondje tijdens een wandeling plotseling een eind in de lucht springen en achteruit schieten. Toen hij ging kijken zag hij een boos sissende adder van meer dan gemiddeld formaat - op een rest sneeuw. Zó warm was het de laatste tijd nu ook weer niet, niet meer dan een paar graden boven nul, dus wat die adder ertoe heeft bewogen de winterslaap in zijn schuilplaats te onderbreken?
Geen opmerkingen:
Een reactie posten