Wat is het op de torp toch makkelijk om ons aan het veganisme te houden... Geen beschuiten met hagelslag, geen ontbijtkoek, chocoladeletters, taaitaai, speculaasjes, Bossche bollen, worstebroodjes, oliebollen, mueslibollen met kaas, Old Amsterdam, Fries suikerbrood, afhaalchinees (Babi Pangang, Foe Yong Hai enz.), kibbeling, kippensoep, poffertjes, appeltaart...
Nu heb ik wel onze overtredingen samengevoegd, maar dan nog.... En we deden zo ons best: guacamole gemaakt voor op het stokbrood, hummus ook, Richard's moeder maakte paddestoelensoep, Poolse deegkussentjes gevuld met paddestoelen, zuurkoolschotel zónder vlees maar met gele erwten.
Maar tegen zo'n zelfgemaakte kwarktaart kun je toch geen nee zeggen?
Onderweg van hot naar haar was het eigenlijk nog wel het ergste: op álle broodjes in álle wegrestaurants, op álle stations en op álle luchthavens zat op zijn minst kaas. Of ham. Of mozzarella. Of kip. Het lekkerste was het 'landbrood' bij La Place, op Schiphol: mozzarella, parmezaan, gegrillde courgette, aubergine, paprika, tomaat en komkommer. In het vliegtuig waren het dan weer bammetjes Beemster, of een mini-wrap met eier-kaas-salade... Nee, niet echt een fitness-menu, en mijn arme longen protesteerden heftig tegen al die kaas, merkte ik. Maar goed, voorlopig blijven we weer even hier, een heel stuk minder gevaarlijk.
Dus nu zijn we weer heel braaf, wat eten betreft, en Richard gaat weer aan de lijn. Daarvoor hebben we een beloningssysteem bedacht, om de pot voor het verjaardagskado (plus Kerst plus vader-en-moederdag plus mijn verjaardag volgend jaar) te spekken: Bij meer dan drie ons eraf in een week kost het mij geld, bij onsjes erbij kost het Richard geld, tussen 1 ons meer en minder dan 3 ons eraf per week is het 'schadevrij'. Want we hadden een bijzonder kado bedacht: een wijnproefreis naar een land van Richard's keuze. Italië gaat het worden. Sparen zullen we nog wel een tijdje moeten...
Geen opmerkingen:
Een reactie posten