... hoe schoner volk,
zegt men, maar evengoed keken we even vreemd op, toen er vrijdagavond op de buitendeur geklopt werd. Aangezien onze buren even plegen op te bellen wanneer ze langs denken te komen, lijnden we de druk blaffende honden aan en deden open. Er stond een warm ingepakte meneer op de stoep met een klein hondje in een reflectievestje: "Mogen we even hallo zeggen?"
Het bleek de nieuwe eigenaar van het laatste huis van de straat de zijn, die voor het weekend uit Stockholm was overgekomen, en nadat de honden hadden kennis gemaakt zaten we even later in de keuken aan de koffie. Het hondje was een kruizing tussen een Jack Russell en een chihuahua, die van ons zijn reuzen daarbij vergeleken. Zowel tussen de honden klikte het, als tussen ons en de nieuwe buurman, dus we spraken af dat we zaterdagmiddag met elkaar een lange wandeling zouden maken.
Koud en mooi was het, en op het meertje waar we langskwamen lag al een dun laagje ijs en wat poedersneeuw - de winter begint dit jaar wel erg vroeg... Voorlopig zijn we er ook nog niet vanaf, het blijft zeker nog een week zo. Het waaide af en toe behoorlijk, dus we waren blij met de "vindskydd",
de schuilhut, waar we pauzeerden met onze thermosfles hete koffie. Zoals in Zweden gebruikelijk is, was er ook een plek om te grillen, dus de volgende keer nemen we misschien wat hout mee, en worstjes.
En een hamer en spijkers, want met de bewegwijzering was het hier en daar niet al te best gesteld:
Als er een warm ingepakte meneer met een lange witte baard vergezeld van wat rendieren bij jullie op de stoep staat staat deze aub verwijzen naar Waalwijk. Hij wordt in December hier verwacht :):):) Gr. Mario
BeantwoordenVerwijderen