dinsdag 10 januari 2017

Allergisch voor electriciteit.


Over een paar maanden, als het weer lente is en de appelbomen bloeien, krijgt ook de boerderij van Nils nieuwe bewoners. Toen Nils overleed, jaren geleden, waren zijn zoons absoluut niet geïnteresseerd in de boerderij, met zo'n 10-12 hectare bos erbij. Integendeel, ze wilden er zo snel mogelijk vanaf, zodat onze buren alles voor een prikje konden overnemen.


Ze hebben er hun grote vrieskist staan, de keuken opgeknapt, en in de wei graasden een tijdlang hun schapen. Eén van de schapen ontdekte dat het gras buiten de wei veel lekkerder was, en leerde ook haar lammeren tussen het schrikdraad van de omheining door te glippen, tot ongenoegen van de buurman, die tevergeefs probeerde een eind aan dat uitbreken te maken, bang als hij was dat de rest van de kudde het ook zou leren - een dankbare prooi voor "de grote boze wolf".


De weilanden zijn vervolgens een tijdje verhuurd aan een boer met koeien,



en momenteel staat Max zich daar te vervelen. We komen er bijna dagelijks langs, en nemen dan een wortel voor hem mee. Zoals onze honden weten dat ze bij de buren een goeie kans maken op een rest kattenvoer of een half worstje, zo wist Max (Noors fjordenpaardje) al snel dat ik meestal iets in mijn jaszak heb, en komt tegenwoordig zelfs helemaal van de andere kant van de wei aanslenteren. Dat kan even duren, want die wei is gigantisch voor een paard alleen.


De nieuwe mensen gaan er eerst een tijd in een caravan wonen, want er is veel, heel veel op te knappen aan het huis, te beginnen met de schoorsteen. Die schoorsteen is essentieel, want de volgende vrouw-des-huizes is extreem allergisch voor electriciteit, dus koelkast, vriezer, fornuis en afzuigkap zijn inmiddels al weggehaald. Ze gaan hout stoken en op hout koken. Dat moet lukken, met zoveel eigen bos.

Het gaat vast heel gezellig worden, hierboven, want ze brengen ook twee kleine kinderen mee. Dat ze "wat minder achteraf" willen wonen doet me me wel afvragen hoe en waar ze nu dan wonen: voor de meeste mensen is onze nederzetting al volkomen in de wildernis...

Geen opmerkingen:

Een reactie posten