Vlak voor Kerst zagen Richard en ik iets liggen naast het pad waar we met de honden liepen. Huid met vet, een half elandgewei, en wat verder de helling af een paar losse botten. Bij nader beschouwing telde ik zes poten... In eerste instantie kregen we heilig ontzag voor de wolven die twee elanden tegelijk wisten te vellen, maar het was toch op zijn minst eigenaardig dat die met vrijwel onbeschadigde huid netjes naast elkaar lagen. Stropers?
Maar stropers zouden zo'n prachtig gewei niet zomaar laten liggen? En al helemaal niet de restanten vlak langs een pad dumpen, al is dat pad niet zoveel belopen?
De buurman heeft het raadsel voor ons opgelost. Toen ik erover vertelde zei hij: "Ja, dat is slachtafval van de elandjacht. Dat gooien ze ergens in het bos, en dan regelen de vossen en de kraaien de rest." Dan vind ik wel dat men niet moet klagen dat er wolven in de buurt rondschuimen, wanneer ze de hap zo kant-en-klaar aangeleverd krijgen!
Dus geen sterke verhalen vandaag. Een paar weken later bleken de "afvalverwerkers" er nog druk bezig, want Gaia vond een mooie diepvriespoot midden op het pad in de sneeuw, terwijl er verder al een en ander keurig afgekloven was...
Geen opmerkingen:
Een reactie posten