Gistermiddag begon de winter. We hebben in november en december best wat sneeuw gehad, en ook wel koude nachten, maar de temperaturen gingen na een tijdje toch altijd weer naar ruim boven het vriespunt. Dat zit er nu voorlopig niet meer in.
Het begon met een paar centimeter sneeuw, zodat de tuin in een oogwenk tot een plaatje als uit een sprookje veranderde. Dat het weer zich niet aan de verwachting hield bleek uit het feit dat om 5 uur vanochtend de sneeuwschuiver langskwam, en anderhalf uur later nog een keer, de andere kant op - er was nog een paar centimeter bij gevallen. Dan is het zo fijn dat we pal aan de straat wonen, want Richard kon zonder problemen wegrijden naar de repetitie.
Hoeveel er nu precies gevallen is, is wat lastig aflezen,
maar toen het vanmorgen weer ging sneeuwen, ook weer totaal tegen alle voorspellingen in, hebben we toch maar vast de sneeuwscheppen uit de schuur gehaald, en zijn aan een gangenstelsel begonnen. Want we moeten natuurlijk wel bij onze houtvoorraad en het vogelvoer kunnen!
Het is fijn, met sneeuw, want het is daardoor een stuk eerder licht, en al evenzoveel later donker. De afgelopen weken voor en vlak na Kerst moesten we erg opletten om na de lunch nog een flinke wandeling met de honden te kunnen maken, want om half vier donker is erg pikzwartdonker als het zwaar bewolkt is.
Nu is het even afwachten of de rest van het weerbericht wél klopt: de wind draait naar het noorden, en het wordt helder. In het noorden, daar ligt Kiruna. In Kiruna was het vandaag -20, en vannacht wordt het daar -34. Wanneer dat onze kant opwaait wordt het koud. Morgen en overmorgen -12. Gezien het feit dat er gisteren een muis in de val in de houtkast zat, ik drie muizen buiten uit een boodschappentas met hout ben gaan schudden voor ik de kachel aan kon maken, en één van die drie zo dom was om terug naar het huis te rennen en vanochtend alsnog in de val te lopen, gaat dat koude weer wel door.
Vooralsnog zitten we lekker warm op onze torp. Zolang het niet al te hard gaat waaien, tenminste, want één van de keukenramen sluit niet zo best, zag ik, daar waait het aardig langs naar binnen. Dat stukje van de vensterbank gebruiken we nu om de knoflookpot koel weg te zetten, maar een ritje naar de hoe-onderhoud-ik-mijn-oude-huis-winkel voor stroken wolvilt moeten we binnenkort wel maken. Die stroken klem je vast in de kieren, zodat het wél ademt, en het hout niet gaat rotten. Bovendien staat het stukken eleganter dan isolatietape...
Geen opmerkingen:
Een reactie posten