Zondagochtend of niet, om goed 9 uur kwamen buurman Stig en zijn kleinzoon Carl het erf alweer oprijden om de laatste hand te leggen aan de houtvoorraad. We hadden haast, want voor morgen en overmorgen is er regen en (natte) sneeuw voorspeld. Véél regen en (natte) sneeuw. En aangezien Pasen al een week geleden is...
Tussen de middag waren de laatste stammen in moten gezaagd en een eerste keer door de kliefmachine gehaald, en zat het erop voor Stig en Carl. Carl krijgt al zijn uren in natura uitbetaald: Richard helpt hem met muziektheorie. De jongen heeft nooit lessen gehad, maar heeft steeds muziek in zijn hoofd, die hij wil leren noteren. Hij schrijft ook zelf de teksten, trouwens, en wil na zijn eindexamen proberen in een vooropleiding richting muziek binnen te komen.
De laatste loodjes, terwijl de honden er zwaar van genieten om weer in de tuin rond te kunnen hangen. Lekker tegen niks blaffen, en samen raggen met rondslingerend speelgoed...
Al het zaagsel reden we naar een stukje tuin waar ooit in de toekomst een rij bessenstruiken moeten komen. De beide struiken die er nu staan zijn nog te klein om te stekken, dus ondertussen proberen we het onkruid zoveel mogelijk in de groei te belemmeren - en de grond te verbeteren.
Klokslag vier uur vanmiddag: klus geklaard! Een kleine berekening leert ons dat er nu 8 meter x 2 meter x meer dan 1,5 meter aan hout voor kachel en fornuis te drogen ligt... Als ik morgen tenminste op tijd een enorm dekzijl kan bemachtigen om de voorspelde 20mm neerslag tegen te houden. Gelukkig is de voormalige houtzagerij in Olsäter, inmiddels uitgegroeid tot een flinke zaak voor de doe-het-zelver, al om 7 uur 's ochtends open...
De komende twee á drie jaar zitten we er in elk geval warmpjes bij.
En wat word je moe van dat gedoe in de tuin! Zo moe, dat je zelfs met de houten voet van een staande lamp genoegen neemt als kussentje...
Geen opmerkingen:
Een reactie posten