Vanuit Amsterdam Centraal met de trein in de vrijdagmiddagspits naar Arnhem. Ik had nog maar net een sms naar "de buuf" gestuurd dat binnen een paar minuten de trein zou komen, toen de mededeling kwam dat deze trein niet zou rijden... In de boemel naar Utrecht paste ik er nog net bij, en daarvandaan stond ik tot Arnhem keurig ingeklemd tussen een aantal fietsen en een groot aantal medepassagiers met hun bagage. Ja...zo was dat, vroeger, toen we nog in Nederland woonden.. Bij een ontvangst met een overheerlijke ovenschotel en een goed glas wijn was het leed weer gauw geleden.
Natúúrlijk op zaterdagochtend naar de markt voor bloemen en verse groente uit het biologische straatje. Pal ernaast een enorme berg Chiquita-bananen, en ik kon het niet laten om even naar de stickertjes te kijken, want ik had pal voor mijn reisje iets over de cijfer-codering op de etiketten gelezen. Het leek te kloppen: in het biologische straatje begon het nummer op het etiket met een 9, en helaas, tot mijn grote teleurstelling: de Chiquita bananen bij de "gewone" fruitkraam hadden een nummer dat met een 4 begon... Afkomstig van de omstreden GMO-firma Monsanto (wiens onkruidbestrijdingsmiddel Round-up inmiddels gelukkig in Nederland verboden is). - Voor wie zich geen bio kan veroorloven, maar ook geen GMO wil kopen: alle andere begin-cijfers staan voor teelt in reguliere landbouw -
Aan het eind van de middag mocht ik het autootje van de buuf lenen naar Landgoed Rhederoord, waar in het koetshuis de 25-jarige bruiloft van studievriendin Alice en haar man Dick gevierd werd. Er zijn niet zoveel restaurants in Nederland die een Eko-certificaat krijgen, maar dit is er één van. En dan gaat het dus niet alleen om de ingrediënten voor het diner, maar ook om de wijnen, het gebruik van duurzame energie, etc. etc. Het is als restaurant ondoenlijk om 100% eko te functioneren, ondanks eigen moes-en kruidentuinen, want hoe certificeer je vis, om maar iets te noemen...
Maar juist toen ik me afvroeg wat "159" op de waterflessen betekende, en waar dat overheerlijke water te koop zou zijn, kwam de manager met het volgende verhaal - wat ik hier vanaf Rhederoords' website kopieer:
Op een dag moest er op Landgoed Rhederoord op brandvoorschrift een waterput worden geslagen. Daarbij ontstond het idee om het water van de Veluwse bron te gaan bottelen. Prachtig water uit eigen natuur. Dichtbij, puur en duurzaam.
De bron werd op 16 december 2010 in gebruik genomen. Anderhalf jaar later werd een kunstwerk op de bron geplaatst. Een imposant en tegelijkertijd monolitisch kunstwerk rijst tussen de bomen uit. En hoewel het opvallend anders is, sluit het ook naadloos aan.
Het water uit de bron is 4000 jaar oud. Dat wil zeggen dat het 4000 jaar geleden voor het laatst met de buitenwereld in aanraking kwam en daarna door alle aardlagen sijpelde tot een diepte van 159 meter. Het water werd steeds meer zuiver en verrijkt door mineralen uit de aardlagen. In die tijd was er nog geen milieuverontreiniging. De lucht, het water uit de lucht en de bodem waren schoon. aQaaQa is daarom niet vervuild door zure regen, medicijnresten of lood. Daarnaast is het water al 4.000 jaar écht water: het zit niet in leidingen, wervelt vrijelijk en is diepgaand onderdeel van de kringloop van water.
Rhederoord schenkt het ongerepte en zuivere water uit eigen bron aan tafel aan al haar gasten.
Dat er zich bovendien onder die gasten nog meer studievrienden bevonden die ik misschien wel 20 jaar niet had gezien, maakte ook deze dag weer heel bijzonder!
Geen opmerkingen:
Een reactie posten