Het Stradivari-restaurant in het hotel, waar we elke dag ontbeten. En waar de koks verse omelet of pannekoekjes voor ons bakten, de eitjes precies naar wens gekookt werden, het brood ter plekke gebakken werd, en het beleg rechtstreeks van de boerderijen kwam...
Budapest heeft ik-weet-niet-hoeveel bronnen, en dus vele kuurbaden. Ook ons hotel had een Spa, waar we onszelf, oma, en de kinderen op een behandeling naar keuze trakteerden, om onze feestdag lekker ontspannen te beginnen. Zwembad, sauna, massage, pedicure… Dat laatste hadden Eva en Christoffer gekozen, en volgens Chris, die door zijn werk zijn voeten en benen enorm belast, riep de pedicure *oh my God!* bij het zien van zijn voeten, waarop ze een massa gereedschap ging halen... We vonden al dat hij zo lang wegbleef…
Na de voorbestelde lunch, compleet met vegetarische variant voor Marina, werden we opgepikt door onze eigen privé mini-bus met gids en chauffeur (gewéldig goede tip van het hotel!), voor een rondrit-op-maat door de stad:
En 'op maat' was ook werkelijk 'op maat'. We hebben alles gezien wat we graag wilden zien, en nog veel meer, de gids Christine was ongelooflijk deskundig, en liet ook rustig de chauffeur een extra rondje om een rotonde rijden toen ze merkte dat één van ons een speciaal uitzicht had gemist.
Alleen de Mattias-kerk hebben we van binnen bekeken, omdat ze vond dat we veel andere bezienswaardigheden best tijdens een groepsrondleiding konden zien - zodoende kregen we genoeg tips voor nog minstens een week in de stad.
Een staatsieportret van ons maken, daar stónd ze op, bij zo'n speciale gelegenheid. Vervolgens wist ze niet hoe snél ze iedereen weer van de rand af moest halen, ze wist maar al te goed hoeveel mensen op die plaats naar beneden zijn gevallen (en gegooid…)in een paar eeuwen tijd!
En omdat ons gezelschap 4 musici telde, nog éven snel langs een huis waar Liszt gewoond heeft, Kálmán, Bártok, snel even bij de Liszt-Akademie naar binnen,
ook nog even bij de Staatopera naar binnen (die werd verbouwd, maar: wie moet er naar het toilet, kom snel even mee!)
Zoals we hadden gevraagd, werden de jongelui op hun eigen adressen afgezet, zodat iedereen nog even kon bijkomen en omkleden voor het diner in de Library Room,
waar we al onze paperazzi natuurlijk op ons dak kregen:
Na het diner nog even de vijfde vleugel van het hotel bewonderd: een Bogányi-vleugel met de tot de verbeelding sprekende naam 'Star Wars'. Marina mocht het instrument later nog even, heel stilletjes (want het was al na tien uur) proberen.
Lieve mensen, wat hebben we genoten, er zijn gewoon geen woorden voor! Rich en ik kwamen, al napratend tot de conclusie, dat we deze reis waarschijnlijk nu nog wel meer waarderen, dan wanneer we dezelfde reis 25 jaar geleden als huwelijksreis hadden gemaakt. Zoals de schoonmoeder van een goede vriendin in haar speech bij hun huwelijk opmerkte: 'Trouwen' is een werkwoord!
We hebben er hard aan gewerkt, een hoop hobbels genomen, veel genoten, gehuild en gelachen. En loon naar werken ontvangen: 3 prachtige mensen als kinderen en een bonuskind, die samen met Richard's lieve moeder dit met ons konden komen vieren!
Geen opmerkingen:
Een reactie posten