Half vijf waren we op, afgelopen vrijdag, en kwart over vijf de straat uit - nog bijna ons ontbijt vergeten mee te nemen… Een plaatsje op de lang-parkeer-plaats van het vliegveld van Oslo was gereserveerd, we waren ingecheckt, bestemming:
Hotel Aria Budapest.
De voorbereidingen voor het hele gebeuren hebben heel wat tijd gekost, want ja, we hadden wat te vieren: toen Richard en ik 25 jaar geleden trouwden, hebben we geen huwelijksreis gemaakt, en al die jaren hebben we gezegd dat te doen wanneer we 25 jaar getrouwd waren. Dit weekend dus!
Neem nu het hotel, dat moet dan toch een beetje luxe zijn? Maar Richard weet van al zijn tournees met het Concertgebouworkest dat de luxe ketens wel heel duur, maar vreselijk saai en onpersoonlijk zijn. We zochten iets speciaals. Dit dus, een hotel uit de Library Hotels keten, met thema muziek. Ja, hoe kan het ook anders? Vier vleugels heeft het hotel, we kregen een kamer in de Contemporary Music Wing, en deze kamer was geïnspireerd door Amy Winehouse en Janis Joplin. Dus er lagen boeken over hun leven, die ik helaas in zo korte tijd niet allemaal kon lezen, maar over Amy Winehouse weet ik nu in ieder geval aanzienlijk meer dan een paar dagen geleden.
Een fles wijn met twee glazen op het tafeltje, een persoonlijke felicitatiebrief van het hotel erbij, plus een schaaltje in een chocoladejasje gestoken aardbeien …
Met de Music director van het hotel had ik een muzikale correspondentie gevoerd, en hij had gezorgd voor een paar cd's met wat minder bekende Hongaarse muziek voor ons, en wat heerlijke zigeunermuziek voor Richard's moeder, die een kamer in de Jazz Wing had gekregen. Inderdaad, ook dat met een persoonlijk briefje erbij. De vleugels waren niet met elkaar verbonden, maar beide kamers hadden een balkon,
dus men heeft de glazen wand ertussen van slot gedaan, zodat we via de balkons bij elkaar binnen konden lopen.
Want ja, we vonden dat mijn lieve schoonmoeder een speciaal weekendje wel had verdiend, we hebben altijd zóveel hulp van haar gehad! Dus zij logeerde 'bij ons', terwijl Eva en Chris zelf een hotel hadden geboekt, en Marina bij Yuri logeerde.
Ons nageslacht was al eerder in Budapest gearriveerd, Yuri al twee maanden geleden, voor de studie, en Marina, Eva en Christoffer waren vanuit Kopenhagen aan komen reizen. We spraken af bij de grote markthal, en hebben samen heerlijk door de donker wordende stad geslenterd. Langs de Donau was het zó mooi!
's Avonds met elkaar in de High Note Skybar op de aankomst van oma gewacht (ze had een rechtstreekse vlucht uit Eindhoven) - aanvankelijk op het dakterras, op gelijke hoogte met de koepel van de Stefan's Basiliek, 50 meter verderop. Een magistraal uitzicht over de stad. We hebben ons uitstekend geamuseerd met het lezen van de 'drankjes-en-hapjes-kaart', want men had zich laten inspireren door beroemde films. Zelfs Cauldron Cake (Harry Potter) stond op de kaart…
Jammer dat het een beetje begon te regenen, maar binnen werd er ook prima voor ons gezorgd. Er was zelfs een alcoholvrije cocktail voor mij, na de champagne... Warm. Met een hint van groene thee.
Geen opmerkingen:
Een reactie posten