En dat is drie...
Vandaag is met de diploma-uitreiking van de gymnasi-skola een periode van 18 jaar met schoolgaande kinderen afgesloten.
(De "jij die uit Holland komt" van de klas)
Dat met de eindexamens van onze kinderen is toch wel steeds heel apart: Bij Marina waren we net naar Zweden verhuisd, en is ze achteraf op kantoor het diploma gaan ophalen, daar was verder niemand van ons bij. Bij de diploma-uitreiking van Eva vorig jaar zat Richard in het buitenland met het orkest, en dit jaar met Yuri was Marina er niet bij omdat ze nog examens heeft in Kopenhagen.
Maar al met al was het genieten van de sfeer. Zoals gewoonlijk zonneschijn, en alle ouders, familie, vrienden wachten buiten de school, waar klas na klas naar buiten gelaten wordt. Traditiegetrouw de jongens in pak, de meisjes in witte jurken, en de studentenmutsen worden de rest van het leven bewaard. Ouders die ooit op dezelfde school eindexamen deden dragen heel trots hun eigen muts op de diploma-uitreiking van hun kinderen.
Daarna wordt elke klas op een vrachtwagen gehesen en met veel herrie door de stad rondgereden, Nu zijn er 17 middelbare scholen in de stad, dus dat is ieder jaar weer traditiegetrouw een verkeerschaos waar zowat niks of niemand meer doorheen komt. Op de website van de stads- en regionale bussen staat ook heel laconiek dat er vertragingen te verwachten zijn in vanwege "studenten". Dat is een Zweedse manier om te zeggen dat niks meer normaal rijdt.
De klas van Yuri had als tekst:
Wat ga je na je eindexamen doen? - Houd je mond!
Oftewel: eerst feesten!
Op het grote plein in de binnenstad natuurlijk.
Yuri heeft nog een extra reden om te feesten: Hij heeft een stipendium in ontvangst mogen nemen vanwege zijn resultaten in Latijn, wiskunde, en de talen.
Of we trots zijn? Wat een vraag...!
Geen opmerkingen:
Een reactie posten