Marina heeft het tweede studiejaar in Kopenhagen
er op zitten/erop zitten/ eropzitten (??? Nu kan ik zowel geen Nederlands meer als nog geen Zweeds, geloof ik...), en mag met recht trots zijn op haar cijferlijst, met hoofdzakelijk 10en en 12en. Vond ik vroeger het Duitse cijfersysteem vreemd maar logisch, met 1 als hoogste en 6 als laagste, ben ik aan het Zweedse met F als laagste en A als hoogste inmiddels gewend, het zal nog wel even duren voor ik de logica hiervan inzie:
-02 en 0 is gezakt, 2 en 4 is geslaagd maar niet zo goed. 7 is prima en 10 en 12 zijn de hoogste cijfers!
Rare jongens, die Denen!
Nu is het niet zo dat ze meteen na de examens de eerste de beste trein naar "huis" nam, dus ik ben vreselijk blij dat ik een tijdje geleden nog bij haar ben geweest: 6 maanden is wel erg lang anders. De vorige twee zomers heeft ze heel wat weken vakantiewerk gedaan bij de supermarkt in Molkom, maar omdat ze komend jaar het eerste deel van de studie afrondt, is ze in Kopenhagen gebleven om vast aan het examenprogramma te beginnen. Ondertussen speelt ze in verschillende bezettingen concerten om de studiekosten voor het komend jaar bij elkaar te verdienen. Daarna een zomercursus in Tsjechië, aansluitend een kort bezoek aan de familie daar, en dán, éindelijk, een paar weken vakantie hier op de torp. Écht vakantie, want oma-uit-Eindhoven komt in die tijd ook nog twee weken logeren.
Inmiddels is ze ook aan Tsjechische lessen begonnen, want de plannen om haar masters in Tsjechië te doen klinken in onze oren al steeds duidelijker door. Wie weet zelfs aan dezelfde school als waar oma-uit-Eindhoven heeft gestudeerd én gedoceerd!
De wereld is helemaal niet klein... Naar sommige plaatsen is het gewoon wat langer reizen...
Geen opmerkingen:
Een reactie posten