Gisteravond kon ik niet slapen. Niet om elf uur, en ook niet om twaalf uur. Toen bedacht ik dat iemand me ooit een doosje anijsstaafjes had gegeven, en ik ging in de keuken op onderzoek uit. Snel gevonden, en anijsmelk gemaakt.
Buiten was het zó ontzéttend licht! Volle maan, geen wolkje aan de lucht, dus ik deed de lichten uit, de gordijnen open, en ging op de keukenbank zitten genieten: Een enórme maan verlichtte het hele besneeuwde landschap, de rijp glinsterde op alle takjes en blaadjes, en je zou bijna diamanten gaan rapen, zo twinkelden de sneeuw- en ijskristallen je tegen. De stammen van de berken lichtten wit op, en zelfs het tuinhekje wierp lange schaduwen. Geen straatlantaarns die de idylle lokaal staan te verstoren, je zou zelfs zonder zaklantaarn een wandeling kunnen maken, jammer dat Richard niet thuis was. Ook jammer dat de camera van mijn mobiel het niet snapte, mijn pogingen leverden alleen zwarte vlakken op, helaas.
Vanochtend kon ik nog net een mok koffie maken, voordat de stroom uitviel. Terwijl ik op de bovenverdieping met de zaklantaarn de stoppen in de kast stond te bestuderen realiseerde ik me, dat het niet alleen in de keuken donker was. Ook de slaapkamers, de badkamer, de buitenlichten bij schuur en gastenhuisje waren donker. De overloop en de woonkamer idem dito. Aangezien het buiten 10 graden vroor, ging ik er vanuit dat het net tijdelijk overbelast was doordat iedereen tegelijkertijd de verwarmingen opdraaide om die tijd. Alles is electrisch of op hout, in Zweden. Geen gas.
Dus ik ging eerst maar eens een eind met de honden lopen, een praatje maken met het paard van de buren, en onderweg kwam de buurman me achterop rijden: hij was zo vroeg op de ochtend al voor niets naar Molkom gereden om bloed te laten prikken, maar ook dáár was de stroom uitgevallen, dus hij kon weer rechtsomkeerd maken. Er bleek in Molkom brand geweest te zijn in een kelder, waardoor ook een electriciteitskastje averij had opgelopen. Dat kon weleens wat langer gaan duren...
Zonder stroom werkt het electrisch element niet wat er voor zorgt dat het water in de radiatoren op 35 graden blijft, dus het was in dat uurtje dat ik weg was in de keuken afgekoeld tot een krappe 15 graden. Direct het fornuis aangemaakt, en dan zijn kamer en keuken al snel warm. De buren kwamen water halen: wij zijn de enigen in het dorp waar het water door zwaartekracht uit de kraan komt. Tegen de tijd dat ik klaar was met brood bakken en het hele huis heerlijk rook, gingen alle lampen weer aan. Toch wel fijn als je de rest van de klussen niet bij kaarslicht hoeft te doen!
Geen opmerkingen:
Een reactie posten