Op 23 december ging de telefoon, om goed vijf uur 's middags. De buurvrouw: hebben jullie de honden al uitgelaten?
Dat hadden we, en Rich en ik waren allebei aan het rondhangen, Rich op de bank, nog moe van twee intensieve weken in Nederland, plus twee concerten (twee verschillende programma's...) in Londen. En ik aan de computer, geen zin om nog veel te doen, want ik was die ochtend om zes uur al weggereden omdat de auto om zeven uur in de garage moest zijn, en had het grootste deel van de dag boodschappen gedaan - en opgeruimd...
Dat van "de honden uitlaten" was alleen maar een smoes om te bellen, want de buren vroegen zich af of we zin hadden bij hun een boterham met ham (die kerstham waar ik het de vorige keer over had) te komen eten, met een glaasje glögg. Daar hadden we best zin in, dus de honden werden weer aangelijnd, er gingen nog even nieuwe batterijen in het lampje wat we bij de duistere wandelingen op ons voorhoofd hebben, en we zaten amper op de keukenbank bij de buren of beide honden kregen elk een halve knakworst.
Het bleek "opzit-avond" te zijn, en echt iedereen hier gebruikt de term - we wisten nooit was het was: de avond vóór Kerstavond doet men het éven rustig aan, na de Kerststress van de afgelopen weken. Want zoals eerder gezegd: Kerst is het grootste feest van het jaar, in een "donker en koud" land als dit. Ham hebben we trouwens niet gezien die avond, want inmiddels hadden ze bedacht dat het veel leuker was met een Kerst-bordje... Dus na de glögg kregen we ingelegde haring (die je wegspoelt met schnaps), en zalm, garnalensalade, gekookte aardappels, nog iets anders waarvan ik de naam vergeten ben, en sla. Met een groot glas Kerstbier. Super gezellig. En of we gewone koffie wilden, of Irish Coffee? Tsja, we moesten nog lopen...
Nog zo'n spontane bijeenkomst hadden we gisteren, toen er op ongeveer dezelfde tijd op de deur geklopt werd. Het bleek de Stockholmse buurman met hondje te zijn, die Prettige Kerst kwam wensen, en een fles fantastische rode port bij zich had. Aangezien we zelf net aan de whisky waren begonnen, proefde hij graag mee, en hebben we uiteindelijk de rest van de zuurkoolsoep, en de overgebleven aardappelsalade die wij traditiegetrouw altijd met Kerst eten (de Tjechische gewoontes hebben we meeverhuisd naar hier) met elkaar gedeeld. En bij de koffie een berg koekjes en chocolaatjes weggewerkt. Leuk, die onafgesproken bezoekjes.
Zojuist heb ik maar vast weer een nieuwe lading koekjes gebakken. Dat gaat steeds beter, moet ik zeggen.
Geen opmerkingen:
Een reactie posten