Bibberbenen

Vandaag heb ik bibberbenen.

Dat is niet zo verwonderlijk, want we hebben een behoorlijk actieve periode gehad, waar ik met behulp van mijn flexibele medicatie tegen de pijn in de spieren toch wel aardig over mijn grenzen ben gegaan. Bovendien is de vorige acupunctuurbehandeling inmiddels meer dan een week geleden, en moet ik nog een week wachten tot de volgende. 

Ondertussen is Gaia weer gezond verklaard door de dierenarts: we waren maandag op controle. De nieuwe bloedproef wees uit dat de ontsteking verdwenen is, gelukkig. Haar speciale dieet moeten we nog twee weken volhouden, dan mogen we daarna het gewone eten weer gaan bijmengen.

Het mooie, frisse, zonnige herfstweer lokte ons ook gisteren weer naar buiten voor een paar holes golf. Gaia kan volgens ons gewoon met Richard mee de baan op, de andere twee hebben er nog wat moeite mee… Afgelopen zaterdag hebben we trouwens nog wat meer milieu-training gedaan: er was een onofficiële agilitywedstrijd, en omdat Ronja nog steeds erg heftig reageert op andere mensen en honden, zijn we daar maar eens gaan kijken om de sfeer te proeven. Het ging eigenlijk behoorlijk goed, vooral toen Ronja doorkreeg dat wanneer zíj blafte, de ándere twee een brokje kregen… Ik ga er vanuit, dat we na een paar keer kijken zelf ook wel een keer een wedstrijdje kunnen lopen, ergens in het voorjaar.

Bij de acupunctuurbehandelingen, die ik volgens de huisarts maar eens moest proberen, heb ik erg veel baat. De medicatie zorgt er al voor, dat ik van handen en armen en rug vrijwel geen last meer heb (tenzij ik in de tuin ga werken of emmers sjouwen of het fornuis repareren of zoiets), maar de benen wilden nog niet zo. Na de eerste behandeling merkte ik al verschil, en ik ben nu elke keer langer vrijwel pijnvrij. Inmiddels is het te behandelen gebied ook uitgebreid naar armen, schouders en nek (last als ik auto rijd), dus ik voelde me de laatste keer net een egeltje… De volgende behandeling staat gepland twee dagen voordat we naar Budapest gaan, dus met wat geluk worden dat in alle opzichten probleemloze dagen.

Maar nu heb ik een gedwongen rustdag. De honden hebben vandaag dus wat pech: geen lange wandelingen, niet raggen in de tuin, want Rich heeft een laaaaange werkdag, maar aan de andere kant ook weer geluk: heerlijk samen bank hangen. En ik denk dat ik de nieuwste puzzel maar in de strijd gooi, en ze vanavond om de beurt hun avondbrokken uit de snuffelmat laat zoeken: 

k