maandag 15 oktober 2018

Over een knobbeltje en golfballen.

Probeer geen 18 holes te lopen met een stel honden. Althans, voorlopig niet: Richard mocht dan wel een foto staan maken, de honden hielden de plaats waar de bal was terechtgekomen strak in de gaten… 


Asso en Ronja zouden er het liefst achteraan stuiven, natuurlijk, terwijl Gaia toch van een eerdere gelegenheid lijkt te hebben onthouden dat dit gewoon een alternatieve wandelroute is, en geen hondenspeelplaats.


In ieder geval lukte het tijdens het afslaan van de tee steeds beter om ze rustig te houden,


en bij de 9e hole hadden ze echt door dat er wat te halen viel: ik had Gaia's speciale eten bij me als snoepgoed, en ze trapten er alle drie met overgave in. Uiteindelijk waren de vangspelletjes terwijl Richard met zijn tas op pad was interessanter dan zijn spel.


Milieutraining, noemen ze dat hier. Eens kijken wat er binnenkort gebeurt als ik met Ronja bij een agilitywedstrijd ga kijken, waar tig honden en mensen rondlopen, veel geluid is, en vooral: veel hindernissen...

Het was vanmiddag dubbel genieten, omdat we nu weten een kerngezonde Asso te hebben: een paar weken geleden ontdekte Richard, toen hij op tekenjacht was, bij Asso een knobbeltje in de hals. Dat leek onder de huid te zitten, dus geen ontstoken plek na een tekenbeet. Geen idee hoe lang dat daar al zat, het leek ook verder niet te groeien, maar we belden vorige week toch voor de zekerheid de dierenarts maar even. Wat bleek nu: in Zweden worden alle pups gechipt - zoiets waar je nooit meer aan denkt, en al helemaal niet als je daar niet zelf voor op pad bent geweest. En die chip is 'aan de wandel' gegaan. Meestal komen ze dan aan de linkerkant terecht, maar ja, Asso is nu eenmaal een apart geval, dus bij hem schoof de chip naar rechts. We moeten om de paar weken controleren of er geen veranderingen optreden. Zo niet, dan mag de chip daar lekker blijven zitten. Zodat Asso en ik een kwartier later, een aantal snoepjes rijker een wat Zweedse kronen armer weer vanuit de auto van ons prachtige herfstweer konden genieten. 

Terwijl ik bij Olsäter de brug over Klarälven nam, bedacht ik opeens dat Richard daar een paar dagen geleden een schitterende foto maakte, die ik jullie niet wil onthouden: 


18 Graden wees de thermometer. 
Vandaar de spontane golfactie.
Vannacht gaat het flink regenen zeggen ze, dus we hopen op een iets groter straaltje uit de kraan, binnenkort... De regentonnen staan er weer klaar voor, schoon en wel!




Geen opmerkingen:

Een reactie posten