Na een aantal stevige nachtvorsten, die ervoor zorgden dat diepvriesspruitjes rechtstreeks uit de tuin kwamen,
begon de wintertijd afgelopen weekend meteen maar even met wat langsdwarrelende sneeuwvlokjes, gevolgd door een weerswaarschuwing voor afgelopen nacht: in onze regionen 5 tot 10 cm sneeuw, daarna overgaand in regen… Met daarbij het officiële advies om zonder winterbanden de weg niet op te gaan.
Nu zijn wij niet het soort mensen dat zelf even banden verwisselt - ik heb ooit op de Duitse Autobahn eerst een wiel zien langskomen, en daarna de bijbehorende auto de berm in zien schuiven, dus ik vertrouw meer op het wat zwaardere gereedschap van een garage. Ons eigen garagebedrijf heeft in november altijd 'bandenwisselzaterdagen', maar zover was het nog niet, zodat we eind vorige week bij het lokale autoklusbedrijf in Olsäter langs gingen. Die had pas vandaag tijd.
Voor alle zekerheid had Richard de auto gisteravond beneden in het dorp bij het dorpshuis geparkeerd, waarvandaan de weg naar Olsäter wat platter en breder is dan hier bij ons, en dat was maar goed ook! Vanmorgen vertrok hij, compleet met bergschoenen en reflectievest voor zichzelf en een regenhoes voor de vioolkist, te voet. Drie kilometer naar het dorpshuis.
Al glibberend naar de garage, en daarna veilig naar het werk!
Inmiddels heeft het enorm geregend, en de rest van de week blijven de temperaturen weer royaal boven het vriespunt. Het ijs in de regentonnen is alweer aan het ontdooien. Maar voor de muizen bleek het de hoogste tijd om de warmte op te zoeken: ik had vanochtend een val gezet in de houtkast achter het fornuis, dat sinds vorige week weer dagelijks wordt gebruikt, en dat leverde zopas al de eerste vangst op. Dat verklaart waarschijnlijk waarom de honden de laatste dagen af en toe plotseling enorm blaften - ik begon er al een ons onbekend spook de schuld van te geven, wat voor mensenoren onhoorbaar was...
Geen opmerkingen:
Een reactie posten