Het regent. Het is nu woensdag, en vermoedelijk wordt het vrijdag weer droog. Richard had vandaag ontbijt op het werk, dus die bracht ik naar de bus van kwart voor zeven. Inmiddels heb ik de honden uitgelaten, met ze gespeeld in de tuin, ontbeten, Yuri naar de bus van kwart voor negen gebracht en de wasmachine aangezet. Ik vind het een prima dag om me in de scandinavische en lokale tradities en stijlen van torp-en-moestuin te verdiepen. En in het woordenboek naar de juiste woorden te zoeken: sommigen zijn me zo vreemd, dat ik ze niet vind, omdat ik naar één woord zoek, wat uit uit twee woorden blijkt te bestaan. Zoals laatst ¨störpar¨. Eindigt een woord op -ar, dan is het gewoonlijk een meervoudsvorm. Alleen nu even niet: stör + par. Eén paar steunpaaltjes...
Een gärdesgård is een gärdes-gård, dat is iets wat de tuin, de boerderij (gård = gaarde, boerderij), bewaakt. Heel prozaïsch: een hek. Een gärdesgård houdt eigen dieren op het erf, en met name houdt het dieren buiten de moestuin.
Nu is een torp een typisch Zweeds bouwwerk, er zijn er duizenden van, maar ze worden tegenwoordig alleen nog maar gerepareerd, gerestaureerd, en gemoderniseerd. Binnen Zweden bestaan er dan nog vele regionale varianten, dus je zet daar niet zomaar even een willekeurig hek omheen. Wij niet tenminste. Wij vinden dat het bij het huis en in de streek moet passen. Zoiets als dit:
In vroeger tijden haalde men het materiaal gewoon uit het bos, en bouwde zelf. Nu de buurman flink wat bomen heeft gekapt en heeft laten kappen, zijn er enorme bergen takken achtergebleven. Ik vraag me af of we die zouden mogen gebruiken, zal er eens met hem over praten. Daarbij vergeet ik maar even voor het gemak dat ik nog geen idee heb hoe we zóveel takken vanuit het bos naar ons erf slepen, en wat voor gereedschap we nodig hebben (er hangt wel van alles in de schuur, maar dat ziet er nogal roestig en bot uit), laat staan hoe we de klus klaren met onze arme muzikantenhanden. Het hoeft ook niet snel, toch? Echt moeilijk zal het niet zijn, wél héél zwaar. Elke week een paar meter, dan blijft het leuk.
Wanneer ik de foto's bekijk - er staan er vreselijk veel op Google - en wanneer ik tijdens de wandelingen en autoritten om me heen kijk, begin ik een beetje een idee te krijgen van hoe ik het zou willen hebben.
Zoals als dit zou het moeten worden, dat past hier. En dan laten begroeien met frambozen. Of van die heerlijk geurende lathyrus...
Tot slot nog even een ¨kalenderplaatje¨:
Geen opmerkingen:
Een reactie posten