Ik heb een heerlijk moeder-dochter-weekend achter de rug, bij Eva in Jönköping. Dat was dan het tweede weekendje weg binnen 4 weken... Nu heb ik spierpijn in mijn duimen, maar na mijn prehistorische mobiel bleek ik toch niet te oud te zijjn om te leren:
Eva had zich suf gespaard voor een nieuwe telefoon, dus ik was de gelukkige die haar oude iPhone over mocht nemen. Aangezien ik een absolute techniek-knurft ben, vond Eva het een goed idee dat ik die dan maar in Jönköping bij haar op de nieuwe kamer kwam ophalen én leren bedienen.
Toen ik vrijdagmiddag uit de trein stapte stond ze me al op te wachten met een beker koffie. daar zou ik wel aan toe zijn na een reis van een paar uur, dacht ze, en had meteen een hilarisch verhaal: Vantevoren had ze al haar contactpersonen uit haar oude/mijn nieuwe mobiel verwijderd, dus toen ze gebeld werd door een nummer wat op 569 eindigde nam ze op met een heel vrolijk ¨hoi mams!¨ Maarrrr ze hoorde aan de andere kant van de lijn (wat een heerlijk ouderwetse uitdrukking) een mannenstem: ¨Is dit de Eva Lazar die ons haar cv had gestuurd en die wij willen uitnodigen voor een sollicitatiegesprek?¨ Dat gesprek gaat er tóch komen, vanmiddag om half vijf, dus blijkbaar was de cv goed genoeg om dit incident te overleven...
Nadat we de hele vrijdagavond met onze nieuwe telefoons aan het oefenen waren geweest, hebben we de zaterdag besteed aan een wandeling rond het meer, waar we deze eigenaardige struik, vol met speentjes, zagen staan. We hadden geen enkel idee of het bedoeld was als kunstobject, of dat iemand gewoon begonnen was met alle in dat park gevonden speentjes in die struik te hangen. Het waren er in elk geval vele honderden.
Geen musea dit keer, we hebben dankbaar het feit dat haar kamer direct naast het centrum van de stad ligt benut om heerlijk te shoppen. Alles op loopafstand. En uiteraard uit eten!
De kamer ligt niet alleen direct naast het centrum, maar kijkt ook nog eens uit over Vättern, de tweede binnenzee van Zweden, na Vänern (waar Karlstad aan de noordrand ligt).
Prachtig, toch?!
In de trein terug naar huis zat ik weer te oefenen met de nieuwe telefoon, en zoals jullie zien, heb ik inmiddels ook geleerd de daarmee gemaakte foto's over te zetten naar de laptop én in de blog te plakken. Dit opent nieuwe mogelijkheden! Dankjewel Eva, voor het supergezellige weekend, én voor de telefoon-lessen!
Geen opmerkingen:
Een reactie posten