Mensen vragen weleens: ¨Hoe vóelt dat nou, om daarboven te wonen?¨ Dan bedoelen ze hoofdzakelijk: ¨Hebben jullie het naar jullie zin?¨ Wanneer je 's ochtends om kwart voor zeven bij de keukentafel aan de koffie zit en door het raam dít ziet:
dan kunnen we naar waarheid alleen maar zeggen dat we elke dag genieten en het enorm naar onze zin hebben.
Daar is geen woord van gelogen.
Maar het is wel een enorm oppervlakkige uitdrukking.
Bovendien is er nog een groot verschil tussen hoe ¨we ons¨ voelen en hoe ¨het¨ voelt!
¨We¨ voelen ons hier stukken beter dan in de stad, dan in Nederland, zelfs beter dan in Molkom. ¨We¨ genieten van de ruimte, de rust, de natuur, de frisse lucht, de vrijwel totale afwezigheid van verkeer op de weg en in de lucht. Balsem voor de ziel. En mochten we genoeg van dat alles hebben, zijn we in ruim drie kwartier in de stad. Voor de rest is het natuurlijk zo dat je jezelf gewoon mee-verhuist, en dat je jezelf hier af en toe net zo goed tegenkomt als waar elders dan ook.
Hoe ¨het¨ voelt, dát is met geen woorden te beschrijven. Want... wát is ¨het¨?
Of, liever gezegd: ¨Het¨...
¨Het¨ veroorzaakt extreme gevoelens van ontzag, grootsheid, kleinheid, kwetsbaarheid en kracht.
¨Het¨ zorgt ervoor dat je je de betekenis van de vier elementen beseft: aarde, water, lucht en vuur. En je afhankelijkheid daarvan.
¨Het¨ laat je het hele bestaan, de kosmos, en je eigen plaats daarin in heel andere verhoudingen zien. In zowel heden, verleden, als toekomst. En in totaal nieuwe, grotere dimensies.
¨Het¨, dat kun je niet ontlopen.
Niet hier, niet op de torp.
¨Het¨ komt in ieder geval met volle kracht aan.
Geen opmerkingen:
Een reactie posten